11 Ekim / Salı

Hafta sonunun en güzel aktivitesi üniversitenin Baltalimanı tesislerinde bölüm olarak yaptığımız kahvaltıydı sanırım. Sohbet şenlikliydi, bölümün minnoş bebekleri çok şekerdi, ve tabii İstanbul yine çok güzeldi, ben ona yine çok hayran :) 

Bunun dışında sakin bir hafta sonuydu. Ablamın düdüklüde yaptığı tandır, cumartesi gününün akşamını şenlendirdi :) Pazar günü ise, hafta içi işleyeceğim derslerin hazırlıklarını yaptım, web sayfasına yüklenecekleri yükledim ve kalan zamanlarda ütü yaptım, biraz kitap dinleyip çokça Leyla ile Mecnun izledim :) Aa nasıl unuturum, tabii bir de Grey's Anatomy'nin 19.sezonunun yayınlanmış ilk bölümünü. Sanırım ülkede bu diziyi izleyen tek ben kaldım :) 

Bu arada önce annem sonra ablamda başlayan boğaz ağrısı bende de hafiften kendini göstermeye başlayınca G.cuğumla pazar akşam buluşma planımızı iptal ettim. İyi ki de etmişim, pazartesi öyle bir boğaz ağrısı ile uyandım ki sormayın. Sabahın köründe ablamı PET çekimine bıraktıktan sonra bir üst kata çıkıp kendime de hemen bir covid testi yaptırdım (ki akşam sonucu aldım, negatif, şükürler olsun) Covid değilim tamam ama soğuk algınlığı-grip karışımı bir şeyim neticede, her tarafım kırılıyor! Bugün katılmam gereken toplantıların yanı sıra, dün başladığım  ıhlamur-limon-bal-zencefil-elma kürüne devam edeceğim bu yüzden. Yarın ders var nitekim, yollara düşmem gerek sabahın kör kandilinde!

Dün Attila İlhan'ın, Türkçe'nin en büyük şairlerinden birinin ölüm yıl dönümüydü. Bugün, en sevdiğim şiirlerinden biri ile analım o halde onu...Fotoğrafa da şiirlerinden bestelenmiş en güzel şarkılardan birini giydirdim...Nurlarda yatsın.

ben sana mecburum bilemezsin 
adını mıh gibi aklımda tutuyorum 
büyüdükçe büyüyor gözlerin 
ben sana mecburum bilemezsin 
içimi seninle ısıtıyorum 

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor 
bu şehir o eski İstanbul mudur 
karanlıkta bulutlar parçalanıyor 
sokak lambaları birden yanıyor 
kaldırımlarda yağmur kokusu 
ben sana mecburum sen yoksun 

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur 
insan bir akşamüstü ansızın yorulur 
tutsak ustura ağzında yaşamaktan
 kimi zaman ellerini kırar tutkusu 
birkaç hayat çıkarır yaşamasından 
hangi kapıyı çalsa kimi zaman 
arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu 

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor 
eski zamanlardan bir cuma çalıyor 
durup köşe başında deliksiz dinlesem 
sana kullanılmamış bir gök getirsem
 haftalar ellerimde ufalanıyor 
ne yapsam ne tutsam nereye gitsem 
ben sana mecburum sen yoksun 

belki Haziran'da mavi benekli çocuksun 
ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor 
bir şileb sızıyor ıssız gözlerinden 
belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun 
bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor 
belki körsün kırılmışsın telaş içindesin 
kötü rüzgar saçlarını götürüyor 

ne vakit bir yaşamak düşünsem 
bu kurtlar sofrasında belki zor 
ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden 
ne vakit bir yaşamak düşünsem 
sus deyip adınla başlıyorum 
içim sıra kımıldıyor gizli denizlerin 
hayır başka türlü olmayacak 
ben sana mecburum bilemezsin.
Cumartesi günü Baltalimanı'ndan İstanbul manzarası...
Yine Attila İlhan'dan dizeler geliyor aklıma, bu fotoğrafa bakınca 
 "Ulan İstanbul...sana taptık ulan / unuttun mu /sana taptık..."

8 yorum:

  1. Attila İlhan çok severim...İlk blogumu açtığım zamanlarda vefat etmişti, ilk yazımı ona yazmıştım hiç unutmam. Işıklar içinde yatsın.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Benim de kaç kez okusam yine içime işler şiirleri. Müthiş bir şey...

      Sil
  2. Geçmiş olsun Şule Hocam, aman dikkat, bu mevsim geçişleri her sene aynı sürprizi yapar bizim evde de :(

    Ve Attila İlhan şiirine kalbimi bırakıyorum <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. sağol mimozacım, aslında salgında daha korunaklı yaşadığımız için daha az hasta oluyoruz ama yakalandık işte, geçer nasılsa, basit bir soğuk algınlığı neticede :)

      her şiiri ayrı güzel ama bu çok çarpıcı değil mi sence de? her okuyuşumda bir kez daha çarpılıyorum sanki...

      Sil
  3. Ay tipik istanbul kurşunîsi.... Bayılırım.. <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. boşuna mı demiş İlhan "taptık ulan" diye :)

      Sil
  4. Attila İlhan'ı severim, bu şiire bayılırım. :)
    Ayrıva Baltalimanı'nı da severim. :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. oradan, şuradan ve buradan mı tanışıyoruz yoksa :)

      Sil