1 Ekim / Cumartesi

Okula gidip gelme, ders hazırlıkları yapma ve çeşitli toplantılara katılım göstermekle geçen bir hafta sonrasında hafta sonu geldi nihayet :)

Sabah D.ciğim geldi, birlikte kahvaltı yaptık, biraz okuldakiler, biraz eski eşler, çokça gündem üzerine çene yapıp, kendimizi çaya vurduk :) O sonra bizim evin yakınlarında sınava giren oğlunu almaya gitti, ben de annemlere gittim. 

Bugünün planını dünden söylemiştim bizimkilere. Ankara'dan getirdiğim ve oranın soğuğuna bile dayanan, dolayısıyla babacığımın mezarında da tutacağına inandığım yer örtücü bitkilerinin yanına çiçekçiden de bir kaç çeşit almıştım. Annemle ablamı da alıp babama gittik. Temizledik, tutması dileğiyle bitkileri diktik (19 yıldır babamın mezarına dikip tutturabildiğimiz tek bitki bir adet gül oldu. Diğerlerinin sonu hep hüsran oldu ne yazık ki), dua ettik, sonra da sahilden eve dönerken Beylerbeyi'nde yemek molası verdik ve babacığımı da anarak Karadeniz pidesi yedik :) Ben memleketimin pidelerini yerken kendimi kaybettiğim için henüz midem normale dönmedi vallahi :(

Eve geldikten sonra hakemlik yapmam gereken bir makale vardı, onun başına oturdum. Çok sıkıcı ve kötü yazılmıştı Allah affetsin! Ama neyse ki görevimi yaptım, üzerimden bir yük kalktı :)

Akşam da çıkıp yürüdüm, kulağımda David Grossman'ın "Ülkenin Sonuna" adlı kitabı vardı. Her iyi kitabın bir sırası olduğuna inanırım ben. 3 yıl önce canım C.hanımcığımın önerisi ile almış, bir iki kez başlamaya çalışıp sonra bırakmıştım. Zamanı bugünmüş demek! Akıyor gidiyor ve beni yürümek için motive ediyor resmen!

Beylerbeyi'ne gidip İnciraltı'nın önünden geçerken sevgili Buraneros'u anmamak olmazdı tabii, ben de anmakla kalmadım, bir de bu güzelim meyhanenin fotoğrafını çektim :) 
Büyük İstanbul blogger buluşması, günü geldiğinde, taktir edersiniz ki burada gerçekleştirilecek :) 

  

8 yorum:

  1. aaa ne zaman ne zaman? hadi artık pandemi de bitti.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. şöyle büyük bir masa etrafında toplanmanın zamanı geldi di mi :)

      Sil
  2. Yazıdan aşağı inerken resmi görünce bir hoplamışım, sonra da adımı ve daha önemlisi büyük İstanbul bloger buluşmasını... işte o zaman bir gülümseme eşliğinde kendimden geçmişim sevgili Şule:))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Buraneroscuğum, inciraltı'nı görünce senin kulaklarını çınlatmamak mümkün değil ne zamandır :)

      Sil
  3. Olleyy! Ne zaman ne zaman? Ne zaman buluşacağız? :))

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. vallahi uzakta olanlar ne zaman gelebilirse .)

      Sil
  4. Ülkenin Sonuna'yı Leylak Öretmenim'de görmüş ve hemmennn almıştım, şimdi sizden de duyunca çok bi mutlu oldum :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. çok iyi yapmışsın mimozacım, beğeneceksin eminim. çok etkileyici gerçekten :)

      Sil