20 Haziran / Pazartesi

Bugün GSÜ'de bir yüksek lisans tez jüri üyeliğim vardı. Tezin sahibi eski üniversitemden, lisans döneminden tanıdığım, öğrencim canım Y.ciğimdi, Mezuniyet sonrasında araştırma görevlisi olarak da bölüme girmişti ama ben üniversite değiştirince pek çalışamamıştık birlikte. Yine de hani böyle varlığı ile insana huzur ve neşe veren öğrenciler vardı ya, lisanstayken onlardan biriydi Y. Sınıfa girip onun ışıl ışıl bakan gözlerini gördüğümde ders daha güzel geçerdi. Bugün o çalışkan ama ürkek öğrencim gitmiş, yine heyecanlı ama ayakları yere daha sağlam basan bir doktora adayı karşımda tezini savunuyordu. Çok hoşuma gitti. İçimde zor tuttuğum Adile Naşit refleksiyle "kuzucum" deyip sarıldım tabii tez sınavı bitimi tebrik faslında. 

Günün en güzel tarafı, tartışmasız, Beşiktaş'a vapurla geçmek, oradan Ortaköy'e doğru yürümekti. Yolda gidip gelirken Latife Tekin'in "Zamansız"ını okudum, daha doğrusu okumaya çalıştım ama ya beni aştı bu anlatım ve varamadım derinliğine ya da her kitabın bir zamanı vardır ya, benim için zamanı değilmiş herhalde, giremedim bir türlü içine. Kader... 

Eve dönüşte Beşiktaş'ta vapuru beklerken o iskelede geçen bir sürü anı da eşlik etti bana. Çektiğim fotoğrafı dayanamayıp instagramda paylaştım hatta. Aslında o anda dilimdeki şarkıyı da paylaşacaktım ama "Al getir ilk sevgiliyi, al getir Beşiktaş'tan / Yaşamak istiyorum gençliğimi yeni baştan" dizeleri yanlış anlaşılabilir diye kendimi tutup paylaşmadım (hem ilk sevgili hem de eşiyle arkadaş olunca sosyal medyadan, böyle şeylere dikkat etmek gerekiyor tabii, durduk yerde birilerini kızdırmayayım :P) 

Aslında ilk sevgiliyi falan istediğim yok ama gençliğimi istiyorum, o ayrı :) E. ve S.'la sabahın körü vapuruyla geçelim Kadıköy'den Beşiktaş'a, E.m karşılasın bizi iskelede, önce hep birlikte Gümüşsuyu'na yürüyelim, makinacıları orada bırakalım ve sonra yine güle oynaya Maçka'ya yürüyelim, tarihi binanın koridorlarında sesimiz yankılansın şarkı söylerken, Dekan bey'den uyarı alalım ya da bazı günler okula sadece halk oyunları provalarına katılmak için gidelim ama şimdi Cumhurbaşkanlığına ayrılan o zamanki adıyla "Veliaht çay bahçesi"ndeki küçücük havuzda yüzen kuğuyu hiç ihmal etmeyelim istiyorum. Veyahut A.ciğim beni okul çıkışı vapura kadar geçirsin ama tam da bugün durduğum yerde durup vapuru beklerken sohbete dalıp gözümüzün önündeki vapuru kaçırayım, bir fasıl da buna gülüp yarım saat daha kazandık sohbet için diye sevinelim mesela. 

"Ne güzel yolculuktu hiç aklımdan çıkmaz" der ya Cevat Çapan bir şiirinde, benimki de öyle işte, "ne güzel günlerdi, hiç aklımdan çıkmaz" :)

Ah, canım Beşiktaş...