13 Haziran / Pazartesi

Geçtiğimiz çarşamba günü sınavımı yapıp, okunacak 80 küsur kağıdı yanıma alıp, akşamüstü Ankara'ya yola çıktığımdan beri neler oldu hayatımda, kısa bir özet geçeyim izninizle:

• Yapmam gereken makale hakemliğini bilgisayarımı açıp trende tamamladım. Kendimi çok taktir ettim doğrusu :) Oturduğum vagonda benden başka kimsenin maske takmıyor oluşunu da yadırgadım! 

• O gün ve sonrasında aklımda hep o sabah Ercan Kesal'ın Le Monde Diplomatique'de Nâzım'la ilgili yazdığı döndü durdu. Şöyle bağlamış güzelim yazısını Kesal: "Bizim yaşadıklarımızdan daha kötülerini masal yapmasını bilen insanlar yaşadı bu dünyada. Biz de yapabiliriz. Buna inanmaktan  ve kişinin kendine saygı duymasından daha kıymetli hiçbir şey yoktur. Evet, bu dünyadan Nâzım geçti. Her şeyin maddi dünyadan ibaret olmadığını, keşfedilmeyi bekleyen aşkın bir dünya olduğunu fark ettirerek, geçip gitti hayatımızdan, iyi ki!"

• Ablamın kan değerleri çok düştüğü için beyaz kan hücrelerini arttırıcı iğne olması gerekti ben yokken 3 kez üst üste. Tüm vücutta çok ağrı yaptı iğneler. Aklım hep ondaydı. Yanında olsam da çektiği acıyı hafifletemeyecektim tabii ki ama uzakta olmak içime oturdu :(

• Ankara'ya gelmemin esas nedeni, ortancamız, E.ciğimin perşembe günü skolyoz ameliyatı olacak olmasıydı. Ameliyat başarılı geçti. Ardından çok ağrısı oldu ama pazar akşamüstü itibariyle daha iyiydi neyse ki. Refakatçi olarak annesi kaldı, biz günlük ziyaretçi kotasından gidip görebildik. Ağrısı olsa da gülümsemekten vazgeçmemişti kuzum, şükürler olsun :) Artık eve de çıktı, iyileşme sürecinin bundan sonrası daha kolay geçer :)  

• Bu arada sınav kağıtlarımı da okuyup notları sisteme girdim. Bu dönemi de ders açısından kapattım sayılır. Daha bitirme sunumları, bilumum jüri üyelikleri ve yazmam gereken kocaman bir özdeğerlendirme raporu var ama olsun. Birer birer onlar da halledilir. Sağlık olsun da :)

• Cumartesi günü kayınpederi ziyaret edip E.'ye giderken yolda gök delindi sandım. Arabaya çarpan yağmur/dolu damlalarının çıkardığı ses nedeniyle birbirimizi duyamadık, o derece şiddetliydi. Ben ki sakin bir insanımdır, ciddi ciddi korktum, üzerimize bir şey düşecek, kaza yapacağız ya da en hafifinden yolda kalacağız falan diye. Neyse ki sağ salim hastaneye ulaştık. E.ciğimi görüp ayrılırken güneş açmıştı bile!

• Pazar günü de A.ciğim taburcu işlemleri ile iştigal ederken ve E.ve annesini eve götürüp yerleşmelerine yardım ederken ben de kuzen F. ile buluştum. Kampüste biraz yürüyüş yapalım sonra da bir şeyler içeriz dedik. Yürüyüşün keyif kısmına gelmişken tam, ayağımın kayması ile kendimi çamurun içinde bulmam bir oldu! Neyse ki çamur yumuşak iniş yapmama neden oldu yoksa daha yeni düzelen belimi yine incitecektim kesin! Sonra ne oldu diyecek olursanız, üstüm başım, ayakkabılarım, kollarım her tarafım çamur içinde eve döndük, F.ciğim balkonda keyif ortamını hazırlarken ben duş aldım, üstümdekileri suya bastım. Sonra da balkonda, şarap-üzüm eşliğinde, oradan, buradan, çocuklardan, eşlerden,Karadenizli sülalemizin öfkesi burnunun ucunda gezen bireylerinden konuştuk uzun uzun. Çamur banyosunun buluşmamızın keyfini bozmasına izin vermedik :)

• Akşam ise BAL kızlarımdan A.ciğim ve sevgili eniştem S.cığım geldiler, şarap-peynir gecesi düzenledik kendimize. Zarif eşim sarımsaklı peynirli ekmekler de yaptı ki e daha ne olsun...Güldük, yedik, içtik, sövdük, hayal kurduk...Dostluk şahane bir şey :)

• Bugün de A.ciğim yaz okuluna ders vermeye gitti, ben biraz sonra gireceğim toplantı için bilgisayarın önüne kuruldum çayımla. Öğlen treniyle kürkçü dükkanına dönüyor ve uzuuuun bir yaza giriyor olacağım. 

• Tuna Kiremitçi-Zuhal Olcay düeti son günlerde en çok dilime dolanan şarkı. Siz de dinlemek istersiniz belki diye fotoğrafa giydirdim tabii :)

Okula giderken aktarma yaptığım Küçükçekmece Marmaray istasyonunda önüme çıkan manzaraya vurgunum. Sanki okula gitmiyorum da bir sahil kasabasında tatile gidiyorum gibi :)