16 Haziran / Perşembe

Dersler bitti, finaller de. Ama okul işleri son hız ilerliyor. Salı günü bitirme sunumları vardı. Tüm günümü aldı. Dün güya evdeydim ama bir doçentlik dosyasını inceleyip raporunu yazmam gerekiyordu ki çok sıkıcı ve günün bütününe yayılan bir işti. Neyse ki akşama doğru bitirebildim ve annemle ablamı alıp evin yakınlarındaki dondurmacıya gidip bir kaçamak yapacak zamanı bulabildim. Bugünse ablamın kemo günüydü. O ilaçlarını almaya başlayınca ben de hastanenin bahçesinde zoom üzerinden fakülte toplantısına katıldım. Şimdiye dek evden, yoldan, arabadan, yazlıktan, kumsaldan katılmıştım toplantılara....Hastane bahçesi ile olayı taçlandırdım sanırım!

Bugünkü doz ile birlikte ilk 3 aylık sürecin son dozunu da almış oldu ablam, şükürler olsun. Bir sonraki 3 aylık süreç 7 Temmuz'da alacağı ilk kür ile başlayacak ve bu sefer haftalık dozlarla ve akıllı ilaçlarla sürecek. Dilerim ikinci 3 aylık süreç daha az yıpratıcı olur. 

Bu ara Ian McEwan'ın Cumartesi adlı kitabı var elimde. Şöyle diyor bir yerinde Theo:"Önemli konuların üzerinde durursak, politik durum, küresel ısınma, dünyadaki yoksulluk, gerçekten korkunç görünüyor, hiçbir şey iyiye gitmiyor umut beslenecek hiçbir şey yok. Ama küçük düşünürsem, daha dar alanda, yani yeni tanıştığım bir kız ya da Chas'la hazırladığımız şu şarkı ya da gelecek ay kayağa gitmemiz, o zaman önemli görünüyor bana. Öyleyse benim sloganım bu olacak: küçük düşün."  

Beni tanıyanlar bilir, küçük düşünmekle meşhur bir kişiliğimdir, o yüzden gülümsedim bu satırları okurken :) (Eski zamanlardan birinde oğlumun babaannesi beni "ne kadar küçük düşünüyorsun" diyerek kınamıştı. O zaman bu zamandır yakın çevrem benzer her durumda -bak yine küçük düşündün- diye takılır bana :P) 

Son  günlerde kendime haber izlemek ya da gazete okuyup sinirlerimi bozmak yerine, gün içinde çalışmaktan bunaldıkça Youtube'dan "Beş Kardeş"i izleme keyfi hediye ediyorum :) Yine severek ve gülümseyerek izliyorum Nazım'ı, Sait'i, Aziz'i, Turgut'u ve Orhan'ı. Ne güzel diziler vardı eskiden. Şimdi artık hemen hiç açmıyorum televizyonu oysa. 

Bugün ablam saçsız bir fotoğrafını Gülten Akın'ın dizeleriyle paylaştı. Ben de aynı şiiri burada paylaşayım o halde:

Kestim kara saçlarımı n'olacak şimdi 

Bir şeycik olmadı - Deneyin lütfen - 

Aydınlığım deliyim rüzgârlıyım 

Günaydın kaysıyı sallayan yele

Kurtulan dirilen kişiye günaydın

 

Ben neredeysem Miço bey de yanımda ,yöremde olur her zaman. O yüzden bu ara çoğunlukla bu gardırobun tepesinde, arkadan beni dikizlemekte :)