3 Mart / 2022

2.5 aydır Ankara'ya gelememiştim. Araya yılbaşı girdi önce. Sonra belim tutuldu malum, fizik tedavisidir, ozonudur baya bir zaman aldı iyileşme süreci (daha da tam iyileşemedim ya neyse). Ardından da kayın anne-babanın ziyaretleri oldu derken bugün yola çıkıp bir Ankara turu yaparım diye yapmıştım tüm planları. Arabamın lastiklerinin yenilenmesine bir avuç para döktüm (bir buzdolabı parası da onlar yedi bu arada!) hatta ki yola sağlam çıkayım diye ama bu sefer de kar yağacağı tuttu Ankara'ya ve tabii Bolu'ya! Peki bu beni engelledi mi? Tabii ki hayır :) Dün uçak biletlerimi aldım ve 2 yıldan sonra ilk defa Ankara yolculuğumu uçakla yaptım! Süre olarak hiç bir şey fark etmedi doğrusu. Arabamla evden çıkış eve giriş 4.5 saatte aldığım yolu, öncesi sonrası ile uçak yolculuğu için de harcadım. Tabii uçak tüm pahalılığına rağmen, tek kişilik araba yolculuğuna göre daha ucuzdu!

Ankara buz gibi bir hava ve kardan bir örtü ile karşıladı beni. Kampüs nasıl muhteşem görünüyor karlar altında görmelisiniz... 

Eve geldikten az sonra oğluş bey geldi bir valiz yıkanacak çamaşır ile :) Bir fasıl çamaşır makinasını çalıştırıp çay eşliğinde biraz hasbıhal ettik kendisiyle, hasret giderdik.Sonra o odasına derslerin başına gitti, ben de gelen giden mesajlarıma yanıt vermek için bilgisayarın başına oturdum. İşler bitmiyor nitekim! Akşamüstü E.bey, E.hanım ve eşim bey de okullarından gelince tamamlandık, şenlendik :) Yemek sonrası ise Pera Palas'ın başına oturduk A.'le ama doğrusu ya hiç umduğum gibi değildi. Hayal kırıklığı ile kapattık ekranı.

Bugün sabahtan beri yüzümün gülmesinin nedenini yazmasam olmaz tabii :) Benim canımın içi kardeşim/dostum/diğer yarım E.cığım Amerika'da yaşıyor 26 yıldır. Onun özlemi yetmezmiş gibi 3 yıldır 2 güzelliğin de annesi kendisi ve ben daha yeğenlerimle yüz yüze tanışamadım bile bu abuk salgın nedeniyle. E buradaki güzellik nerede diyeceksiniz. Durun anlatacağım: Bugün büyük olan şeker prenses J. benim için bir resim yapıp (birbirimizi facetime üzerinden tanıyoruz şimdilik) annesine "bunu Şule Teyzeye yollar mısın" demiş. Resimde gördüğünüz gibi güzel bir kız (bu ya J. ya da ben, daha konuşup soramadım kendisine), bir flamingo ve çokça da kalp var. E çok kalp işte, daha ne olsun :) Uzakta da olsak, yüz yüze tanışıp bir gece pijama partisi yapamamış da olsak (ilk hayalimiz bu çünkü, bizim evde pijama partisi yapmak), benim için kalpler çizen bir yeğenim var, daha ne olsun :)