12 Şubat /Cumartesi

Yıllar önce okuduğum bir kitap adıydı "Kalbimin Kuzey Kapısı: Trabzon"...Kitapla ilgili aklımda çok fazla bir şey kalmasa da adı hep aklımda. Evet ben de 3 gündür kalbimin kuzey kapısındaydım yine. Biliyorsunuz nedenini...

Halamı yolculadık, eski öğrencileri, partiden tanıdıkları, öğretmen arkadaşları ve akrabalar ile hep birlikte... Hava da güzeldi şansımıza. Hayatındaki herkese karşı olan şefkati, sevgisi, hayatının merkezindeki öğretmenliği, zarafeti  damgasını vurmuştu tüm konuşulanlara, paylaşılanlara. Böyle yolculanmak güzel bir şey gerçekten de...

Cami avlusunda bekleşirken, evde otururken, ya da sonra onu ziyaret ederken ona özgü o yürüyüşüyle-ayak uçlarına basarak ve salınarak- gelecek gibi hissettim 3 gün boyunca.

Büyük aile olarak birlikte ağladık, güldük, yedik, içtik, albümlere baktık, sarıldık birbirimize... Halamın, amcamların, babamın, büyüklerin olduğu anılar kaçıncı kez anlatıldı, canlandırıldı,  bilmiyorum ama hepsini andık rahmetle, sevgiyle, özlemle. Bazen gözümüzdeki yaşlar, çoğunlukla gülümseyerek yad ettik onları. 

Biz Trabzon'dayken, Y.hemşirem Miço beyi ziyaret edip onu yalnız bırakmadı, G.cuğum da hem perşembe hem de bugün anneme uğrayıp onu şenlendirdi, bizim aklımızın kalmamasını sağladı.  

Bu arada A.ciğimin yaş günü de bu kargaşada geldi geçti. Ne yapalım, 50 yılda 1 hafta gecikmenin lafı edilmez, haftaya kutlarız artık :) 

Ben zaman zaman içeri çekilip halamın kütüphanesine dadandım, kitapların arasında kayboldum bu üç günde...

Fotoğrafa giydirdiğim şarkı ise memleketimin en güzel evlatlarından birine ait. Halama da çok yakışıyor bence...

12 yorum:

  1. Tekrar başsağlığı ve sabır diliyorum, huzurla uyusun, dilerim sevdiğine kavuşmuştur.

    YanıtlaSil
  2. Böyle zamanlarda ardından güzel konuşulması ve gülümseyerek anılması teselli oluyor. Bir de cenazenin güzel havada kalkması gibi ayrıntılar gerçekten önem kazanıyor.
    Yerinde rahat etsin huzur bulsun, halacığınız. :(

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle öyle ekmekçim. herkesin hayatına dokunmuş bir şekilde sevgisiyle, öğretmenliğiyle...herkesin gönlünde güzel bir yeri var, ki bu ne kadar önemli aslında...
      sağol canım

      Sil
  3. Tıklarken şarkı için, kim olduğunu nasıl bildim acaba.:) Memleketin en güzel adamlarından diyerek altını kalınca çizmek istedim dinlerken de. Fakat o siyah-beyaz fotoğraf muhteşem, konuşuyor.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kimden bahsettiğimi anlamanız, ad vermediğim halde, ne güzel buraneroscum :) Kazım Koyuncu çok özeldir benim için de. Duruşu ile, müziği ile gerçekten de memleketimizin en güzel adamlarındandır. nurlarda yatsın...

      o fotoğraf beni benden alıyor her baktığımda...gerçekten konuşuyor...sağolun

      Sil
  4. Öyle büyük şans ki bu şekilde uğurlanmak.. Birilerinin hatıraları yad etmesi, hem ağlarken hem gülebilmek.. Allah yerinde rahatlık versin.
    Fakat o nasıl güzel bir isim tamlaması, tamamlamasıdır.. Kuzey Kapısı, loş, serin, hüzünlü kapı.. Ahhhh, unutmayayım bunu dedim okuyunca.
    Kazım Koyuncu ise, acımız.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. C.'ciğim öyle güzel yazılar yazıldı, konuşmalar yapıldı ki, bence de böyle ayrılmak bu dünyadan çok kıymetli...
      çok seviyorum ben de bu tamlamayı. Trabzon'a çok yakışıyor. Hele benim gibi anne tarafı Ege'li biri için, kalbimin iki kapısı var gerçekten de :)
      Kazım Koyuncu için Ümit Kıvanç belgeseli vardır, şahane, izlemiş miydin?

      Sil
  5. Şulem bu hikayeyi halama anlattım az önce, tüylerim diken diken oldu dedi. Acaba sevdiği adam olmadan kaç yıl daha yaşadı diye sordu. Tekrar rahmet diliyoruz

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 31 yaşındaydı eniştemi kaybettiğimizde, 73 yaşındaydı halam vefat ettiğinde. 42 yıl yani...sağol canım

      Sil
  6. :( şarkıyı dinleyerek halacığını düşündüm, hemen üste yazdığın 42 yıllık hasreti ile kavuşmuştur dilerim. küçükken Eskişehir'de dillere destan aşkları ile evlenen bir genç çift komşumuz vardı. Ahmet abi ve Serpil abla. o zamanlar evliliklerde aşık olup evlenmek bile emrenme sebebi çoğu insan için. herkes pek bir sempati ile severdi onları. tek katlı bir evleri vardı ve bir gün gezmeden dönüp evlerine geldiklerinde hırsızla yüzyüze gelip Ahmet abinin kalbinden bıçaklanıp öldüğünü öğrendik. her eve yas düşmüştü ve Serpil ablayı sonra gördüğümüzde içindeki havanın bile boşaldığını düşünmüştüm. çok trajik bir anımdır. bugün onları da yad ettim şarkı eşliğinde. hayat...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. dilerim kavuşmuşlardır elektram...tüm sevenler kavuşsun hatta :)

      Sil