Bugün akreditasyon değerlendirme süreci saat 8:30'da başladı.12:30-13:30 arası bir yemek molası, ardından yine toplantı ve sonra 17:00-18:00 arası bir mola daha...Toplantı dizisi bittiğinde saat 22:20'ydi. Ayaklarımın ağrısından ağlamak üzereydim nerdeyse!
17:00'de ara verdiğimde annemin peynirli poğaça yapıp yollamış olduğunu gördüm ki, sanırım bir poğaçayı bu kadar aşkla ve minnetle hiç yememiştim daha önce :) Üniversitede okurken "ileride anneme o kadar yakın oturacağım ki sarma sarınca tabağa koyup soğumadan bana getirebilecek" derdim. Çok içten dilemişim herhalde ki, tuttu bu dileğim! Bugün sıcak sıcak anne poğaçası yerken bunu düşündüm yine :)
Bir süredir twitter'da Sinan Dirlik'i takip ediyorum. Hemen her gün o kadar güzel "iyi geceler" dileklerinde bulunuyor ki, yazdıklarını okuyunca içim açılıyor hep. Bugün buraya yazacak çok da olumlu bir şeyim yok, o yüzden Sinan Bey'in dünkü güzelim paylaşımı ile bitireyim yazımı: "birbirimizin acısını sırtlandıkça azaltmayı, birbirimizi kucakladıkça sevinci ve neşeyi çoğaltmayı öğrenmeye yaklaştırsın gecemiz... yaptıklarımızdan ve ağzımızdan çıkanlardan daha az, sustuklarımızdan ve gözlerimizi kaçırdıklarımızdan daha çok utanacağımız bir güne uyanalım."
Öğlen ve akşamüstü olan aralarda kahvemi mutfak balkonumda içerken bana eşlik eden güzellikler :)
Çalışma maratonu gibi olmuş, geçmiş olsun. :)
YanıtlaSilŞekerim, zaten senin dileklerin oluyor ben biliyorum. Dileğim, Burgazdada'daki evle ilgili olanın da gerçekleşmesi üzerine. :))
çalışma maratonum bu yazıyı yazdıktan sonra da saat 01:00e dek sürdü! neyse bugün kolayladık :)
Silevet ya di mi? burgazada, ah, burgazada...