Bayramın ilk günü ise anneanne, teyze, büyük teyze, dayı-yenge ile annemlerde bayram kahvaltısı ve akşam da abimlerde akşam yemeği yedik, ki kalabalık aile ortamlarını bencileyin çok seven oğluş için şenlik gibiydi bu toplanmalar :) İki ana öğün arasında da eve bayram ziyaretine gelen Y. ve G. hemşirelerimle hasret giderdik. O.bey, benim arkadaşlarıma en az benim kadar düşkündür. Çok mutlu oldu o yüzden BAL teyzelerini gördü diye :)
Cumartesi sabah ise annesini bayramda yalnız bırakmayan A.ciğimin yanına gittim, Bergama'ya. Ege'ye bahar gelmişti, çok güzeldi her yer. Havalimanından eve gidene dek papatyalar, gelincikler, masmavi deniz ve güneş eşlik etti bize. Daha ne olsun :) Bir de leylek görüp marteniçkamı bahar dalına asabildim sonunda ki, bu çok önemli bir gelişmeydi. Kişisel bir dilek de değildi ki, "e ne yapalım, olmayıversin" diyeyim! Gerilmiştim baya "ya leylek göremezsem, ne olacak bu ülkenin hâli" diye! :P Artık içim rahat, 1.tur mu, 2.tur mu onu bilemem ama biliyorum ki her şey güzel olacak :)
Böylece bir dini ve bir milli bayramı içeren 4 gün içinde iki farklı şehirde yaşayan annelerin gönlünü hoş edip, bu iki şehirden farklı , bir üçüncü şehirde yaşayan oğlumla ve eşimle hasret giderdim. Bayram nedir ki zaten daha fazla :)
Ha bir de Bergama'ya gidip tarihin içine atmasak kendimizi olmazdı, o yüzden bir de ailecek Asklepion'u gezdik, bilmem ki kaçıncı kez...Ve ben yine, ilk kez görüyormuşcasına hayran kaldım, ayrılmak istemedim bu güzelim mekandan...
