10 Ağustos 2026, Pazartesi

Bir yazlık haftasını geride bırakıp şehrimize dün akşamüstü itibariyle giriş yaptım(k). Tek başıma, otobüse biner gelirim diye düşünürken zarif eşim ve ailemizin küçük prensi de bana eşlik etmeye karar verdiler. Cumartesi de ailemizin prensesi Ankara'dan bunalıp kendini İstanbul'a atmıştı zira, böylece O.cığımın yanında toplaşmış olduk hepimiz, pek güzel oldu :) Hem İstanbul da bizi yağmur atıştırarak ve serin bir şekilde karşıladı ki daha ne isteriz :)

Yazlık nasıl geçti derseniz, evi açtık, yerleştik, mutfak alışverişini yapıp eksikleri tamamladık. Üstüne ben veranda demirleri ile taşlarını boyadım, ki hiç tevazu gösteremeyeceğim, çok güzel oldu gerçekten. Bir gün de ablamla minnak bahçemizdeki ortancalarını falan budayıp, derleyip toparladık. Çimler kurumaya yüz tutmuş, ona üzüldük ama bol su ve şeker gübresi ile yoluna gireceğine inanıyoruz, bakalım, göreceğiz. 

Annem tahminimden daha iyi adapte oldu yazlığa, ki endişeliydim rahatsızlığı nedeniyle. Biz ablamla bahçeyi düzenlerken "hadi annem sen de kahveleri yap" talebime, "ben burada kahve nasıl yapıyorduk unuttum" diye yanıt vermesi beni benden aldı, ama yapacak yok, bu da böyle bir süreç diyerek devam ettik yolumuza.   

Bu arada, yârim annesiyle, ben annem ve ablamla kaldığımdan flörtöz halimiz sürdü :) İki gün birlikte denize girdik. Bir akşam hep birlikte onlarda mangal keyfi yaptık (mezeler ve tatlı benden, etler yârimden olmak üzere), bir başka akşam da arkadaşımız Ç.'ları ziyaret ettik. Ama ennnn güzelini son akşam yaptık: Önce Bergama'da yeni açılan bir mekanda yemek yedik birlikte. Sonra da Bergama Tiyatro Festivali kapsamında Asklepion'da Cimri'yi seyrettik. Gerçekten muhteşemdi. Özellikle Serkan Keskin ve Canan Ergüder döktürdüler, doğaçlama yaptıkları yerlerde gülmekten iki büklüm oldum diyebilirim :) Bir de 2500 yıl önce atalarımızın oturduğu yerlere oturup, onlar gibi oyun izlemek çok ayrıcalıklı hissettiren bir şey bence.