20 Temmuz 2026, Pazartesi

Hayat çok izin vermese de, son dakika yapılan planları pek severim. Nitekim çarşamba sabahı oğluşla kahvaltımızı yaparken, birden kafamda "ben bu hafta sonu yazlığa, yârimin yanına gitsem ya, hem cuma günü de Y.babanın ölüm yıldönümü, yanlarında olurum" fikri çaktı, hemen baktım, otobüslerde yer var. Ablama sordum, onun bir planı yokmuş, annem konusunda dert edilecek bir şey de yok yani. E o zaman tamamdır deyip, A.ciğime yazdım, pek sevindi tabii :)

Perşembe günü bitirme projelerinin bütünleme sözlülerinde (bitmeyen okul-sınav dönemi yapmışlar :P) görevimi yaptıktan sonra koşa koşa annemin yanına geldim. Ablam arkadaşlarıyla ada turunda olduğundan biz anacığımla ikili olarak akşam 21.30'a dek birlikte zaman geçirdik. Onu evine bıraktıktan sonra da hızlı bir valiz hazırlama seansı, evde kalacak olan oğluş beye yemelik-atıştırmalık nevale bırakma çalışmalarından sonra otobüse binip gittim zarif eşimin yanına. 

Pek güzel oldu, hem kayınpeder için birlikte helva kavurduk, mezar ziyareti yaptık, hem birlikte vakit geçirdik, özleşmiştik malum :) 

Hafta sonunun en güzel tarafı ise A.ciğim ve benim üniversiteden beri dostumuz olan canım K.beyciğimizin kızı D. ile birlikte Amerika'dan gelip bizde 1 gün ve gece kalmalarıydı. Eski anılara daldık, denize girdik, olmazsa olmaz gelecek planları yaptık, geçmişte çektiğimiz fotoğrafların replikalarını şimdiki halimizle canlandırıp eğlendik ve tabii ki muhteşem dörtlünün diğer elemanı olan E.cığımızı görüntülü arayıp konuşmayı ihmal etmedik. 

"Sayılı gün, çabuk geçer" derdi rahmetli anneannem. Bu sayı "2 gece-3 gün" olunca daha da çabuk geçti tabii, dün akşamüstü bir diğer Dikili-İstanbul yolcusu Ç.cığım ile birlikte, çan çan çene yaparak, şehrimize döndük. Darısı diğer buluşmaların başına:)

Yârim,ben ve K.bey sabah kahvaltısı sonrası kahve keyfi yaparken :)

Dostluk şahane bir şey :)