Dün bir koşturmaca içinde, nasıl geçti gün anlamadım vallahi. Önce pilatese gittim, ki günün en sakin zamanı orada geçirdiğim 50 dakikaydı diyebilirim. Pilates sonrası hızlı bir pazar turu ve alınanları karbonatlı suda yıka-durula-kurula-yerleştir seremonisinden sonra kan bağım olmayan ikizim E.cuğumun annesi M.u alıp doktora götürdüm. Uzun uzun anlatabilirim doktor maceramızı ama "yaşlılık zor" diyeyim, yetsin...Sonrasında M.'u eve bırakma, ilaçlarını alıp teslim etme ve tansiyonu yükselmiş olan annemi ziyaret etmeyi de atlamadım. Annemin iyi olduğundan emin olmamın ardından da bakımda olan arabamın teslime hazır olduğunu öğrenip arabamı almaya gittim. 15 ayın çarşambası bir araya geldi derler ya büyükler, öyle bir gündü gerçekten. Peki böylece bitti mi? Tabii ki hayır :o Akşamüstünün sürprizi, M.'un arayıp ocağının çalışmadığını söylemesiydi. Neyse, onu da bir şekilde çözümledikten sonra canım kardeşcağızım G.cuğumla buluşup yemek yedik, dertleştik, bize gelip çay-erik-çilek keyfi bile yaptık. Yatağa girdiğimde yorgun ama huzurluydum nitekim.
Bugünse tam bahar geldi derken, yine yağmurlu serin hava ile karşılaştık. Hem de tam 1 mayısta, ablamın yaş gününde ve oğlum da bayrama katılmak üzere dışardayken...Eh, İstanbul'un havasına ve parasına güven olmaz demiş atalarımız! Hava güzel olsaydı aslında, kafamdaki plan, annem ve ablamla bizde yaş günü kahvaltısı yaptıktan sonra, dışarı çıkarmaktı onları, Göztepe parkına lale seyrine gitmek istiyordum ama onun yerine, yağan yağmur nedeniyle planlar suya düşünce evde pinekledik. Kahvaltı sonrasında mini bir pasta eşliğinde kahvemizi içtik, annem ve ben ablama hediyelerimizi verdik, biraz televizyon izledik, yaş günü çocuğu gelen telefonlara yanıt verdi, annem arada uyukladı, ben oğlumun söz verdiği üzere attığı "iyiyim" mesajlarını beklerken öğrencilerimin ara raporlarını okudum. Akşam O.bey de sağ salim (bolca biber gazı yemiş ama bu kargaşada olabilecek en hafif şekilde atlatmış yine de, şükür...) gelince yaş günü yemeğine de giderek günü kapadık. İyi ki doğmuş Ş.cuğum...Nice sağlıklı yaşları olsun inşallah...
Gerçekten o nasıl bir gün özeti öyle?! Sağ salim çıkmışsın ya günün sonunda maşallah sana Şulem. <3
YanıtlaSilYapay zeka seni seviyor, çiçeklerin gibi. ;)
uzun zamandan beri böyle bir gün yaşamamıştım vallahi ben de ekmekçim. bir de işte rahmetli anneannem, "yürek üzüntüsü" derdi, öyle, içten içe üzüldüm çok, en çok o yordu sanırım...
Sil