20 Nisan 2026, Pazartesi

Hızlandırılmış bir hafta sonuna daha imzamızı attık zarif eşimle, hazırsanız, anlatacağım :)

Cumartesi saat 01.30'da evimizin yakınlarındaki metro durağından tur otobüsümüze binerek başladı iki günlük gezimiz. Yarı uyur yarı uyanık geçen bir gece sonrasında saat sabah 8.00 civarı Salihli'deki mola yerimize varmıştık bile. Manisa il sınırlarına girince yol boyu güzelim bağlar eşlik etmişti bize zaten, bir tür şenlik gibi. Kahvaltımızı yaparken grubun geri kalanı ile tanıştık, ki onlar daha önce birlikte birçok geziye katıldıklarından tanışıp kaynaşmış durumdaydılar.

Kahvaltı sonrası durağımız Lidyalıların başkenti olan Sardes antik kentiydi. Lise yıllarında bir kez babamlarla bir kez de üniversite sınavı sonrası kutlamalar kapsamında arkadaşlarımla gitmiştim ama hayal meyal hatırlıyordum. Bir de tabii bu işin uzmanı bir arkeolog eşliğinde gezmemiştim daha önce. Soğuğa ve yağan yağmura rağmen müthiş bir antik şehirdi bizi karşılayan, tek kelimeyle bayıldım. 

Sardes antik kentini gezdikten sonra antik kentin çok yakınlarındaki Artemis tapınağına gittik. Bu tapınak tamamlanmamış olsa da, Anadolu’nun en büyük İyon tapınaklarından biri olarak geçiyor. Ben ağrıyan dizlerime rağmen, inatla, çıkılabilecek her yere çıktım, indim vallahi. Neyse ki yanımda ağrı kesici haplar, jeller ve eli elimde olan yârim vardı da idare edebildim:P

Sonrasında gruptaki herkesin getirdiği nevaleler büyük bir köy kahvesine yayılıp, çay eşliğinde gülüş ahenk tüketildikten sonra bir sonraki durağımız için yola çıktık.

Uşak sınırları içindeki Blaundus'a giderken yol üstündeki Kuladokya'ya da uğramayı ihmal etmedi tur rehberimiz neyse ki. Kapadokya'ya benzerliği nedeniyle bu şekilde adlandırılan mekan, Türkiye'nin ilk UNESCO tescilli volkanik jeoparkıymış aynı zamanda. 

Blaundus'a vardığımızda hava iyice sertleşmişti ama ne gam! Geçmişi M.Ö. 4. yüzyıla uzanan bu antik kent, derin vadilerle çevrili stratejik bir plato üzerine kurulmuş vakti zamanında. Buluntular İngiltere'deki meşhur Stonehedge 'i çağrıştırıyor ama ondan fazlasına sahip! Tiyatrosu, kaya mezarları, şehir kapısı, su kemerleri görünenler...Henüz tam anlamıyla kazılıp ortaya çıkarılmamış daha birçok tarihi eser olması insanı heyecanlandırıyor gerçekten...

Blaundus'ta yeterince üşüyüp yorulduktan ve adım adım gezdikten sonra otelimize ulaştık. Hızlı bir yemek sonrası saat 21.00 civarı uyuduk, hatta ve daha doğrusu yorgunluktan sızdık diyebilirim. 

Pazar sabahına kahvaltı sonrası Uşak müzesi gezisi ile başladık. Karun hazinelerinin de sergilendiği müze, müthişti. Ayrılmak istemedim. Lidyalılar estetik duyguları gelişmiş, gümüş ve altın işlemeciliğinde şimdiki ustaların ellerine su dökemeyecekleri kadar mahir insanlarmış anladığım...

Uşak müzesinden sonraki durağımız gezinin son tarihi bölgesi olan Aizonai antik kentiydi. Kütahya'da bulunan Aizonai de ayrı güzeldi. Anadolu'nun en iyi korunmuş Zeus tapınağı, dünyada pek benzeri olmayan bir şekilde inşa edilmiş bütünleşik stadyum-tiyatrosu kompleksi ve M.S. 301 yılında “tavan fiyat fermanı”nın kazındığı taş blokları ile beni benden aldı. 

Pazar akşamı saat 23.00'de evimize ulaştık. Yol boyu da başka gezilerin planlarını yaptık yârimle. Herkesin yaklaşan ayrılık hüznüyle mücadele yöntemi farklı, bizim bulduğumuz çözüm yolu da işlerimiz, çocuklarımız ve annelerimizle ilgili sorumluluklar arasında yaptığımız yeni planlar oluyor genelde :)

Haftasonu burada noktalanmadı tabii, biraz oturduktan sonra arabamıza atlayıp A.ciğimi annesinin doktor kontrollerini yaptırmak için Bergama'ya gitmek üzere bineceği otobüsüne götürdüm. Dönüp hızlı bir duş aldıktan sonra, son hatırladığım yatağımdaki yastıkların gözüme ne kadar güzel göründüğüydü inanın. Yine sızmışım :)

Bu sabah da oğluşa kahvaltısını hazırlayıp annemin yanına gittim. Bir yandan sohbet muhabbet, bir yandan sınav kağıtlarımın okumasını bitirme telaşı içinde aklım hafta sonunda kaldığından bu yazıyı da araya sıkıştırdım :)

Ne diyelim, darısı diğer gezilerin başına. Sağlıkla, huzurla...