Nasıl geçtiğini anlamadığım haftalardan biriydi. Pazartesi başlayan ve beni oldukça sarsan mide-bağırsak bozukluğu, 3-4 güne damgasını vurdu. Neyse ki artık iyiyim.
Sonra dersler başladı. Ve tabii o yüzden, derslerin yanısıra saçma bürokratik dönem başı işleri ile de ilgilenmem gerekti. Ama ilk derste, lisans öğrencilerimin beni özlediklerini görmek ve cıvıl cıvıl halleri ile döneme başlamak çok hoşuma gitti, doğruya doğru :)
Bunun dışında eşim beyle her fırsat bulduğumuzda "Young Sheldon"ı izledik bu hafta. Ülkenin abuk gündeminden kopmak için birebirdi:)
Ülke gündemi abuk derken, dünya gündeminin korkunçluğunu, hele bugün başlayan savaşı unuttum sanmayın. Sadece bahsetmezsem sinirlerimiz daha da bozulmaz diye umut ediyorum...
Bir de yoğun ders ve toplantılarla dolu çarşamba gününün gecesinde "sinema gitsek mi" deyip ne zamandır görmek istediğim Hamnet'e gittik. Çok etkilendik ikimiz de. İyi ki gitmişiz. Yas süreci, Nilay Örnek-Şengül Hablemitoğlu söyleşisini dinlediğimden beri daha çok düşündüğüm bir konu zaten. Film bu yüzden de etkiledi beni sanırım, herkesin yasla başa çıkışı farklı, evet.
Perşembe gecesi ise oğluş beyin bana yaş günü hediyesi olarak bilet aldığı Sinematek'teki Hitchcock filmi Rebecca'yı izlemeye gittik. Film 1941 en iyi film Oscar'ını almış ama benim içimi baydı biraz, söylemeden geçemeyeceğim. Yine de Sinematek'te oğlumun hediye ettiği biletlerle film izlemek paha biçilmezdi :)
Dün gece ise zarif eşimin adaşı olan dostumuz ve ağabeyi ile bizim evde yemekteydik. Yedik, içtik, şarkılar söyledik, anılara daldık. Sonra ağabeyi kızına gitmek için uğurlayıp, biz biraz daha devam ettik geceye. Sabah da erkenden kalkıp iki A.'i Bergama'ya uğurlayıp işe güce başladım hemen. Ben de yarın Ankara'ya gidiyorum zira. Bir devlet üniversitesine akreditasyon ziyaretimiz var. Ve artık siz de biliyorsunuz, bu, 3 gün boyunca yine bir deli yoğunluk içinde olacağım demek :o
Eski siyah beyaz filmleri tek kanal zamanı TRT'de ayıla bayıla, hayranlıkla izlerdim. Benim favori Hitchcock filmim Arka Penceredir. Bir de Kuşları izlerken gerçekten korkmuştum. :))
YanıtlaSilHamnet'in romanı (belki ilk onu okuduğum / dinlediğim için) filmden daha çok etkiledi beni, ama film de çok iyiydi. :)
Koşturmacalı hafta için kolaylıklar dilerim.
ben de hitchcock filmlerini trt'de izlemeyi severdim, gerile gerile bir hâl olurdum gerçi :) bu bir gerilim değildi ama. hatta sanırım gerilim olmayan tek filmiymiş. enteresan bir deneyimdi
Silsağol tatlım
Senin blog beni sevmiyor, bir türlü çeviremiyorum Leyla Kadalı'ya, onun da kafası karışık sanırım :)))
YanıtlaSilReebecca'lı ergen yaşımda komşunun siyah beyaz TV'sinde izlemiştim, uzundu sanırım ki iki parça halinde vermişlerdi. Biraz ürkmüştüm diye hatırlıyorum.
Hem geçmiş olsun, hem de yeni haftada kolaylık diliyorum Şulecim, bugün fularını taktım ve seni andım :)
sevgili öğretmenim, sizi kim sevmez, blogun şuursuzluğu o :P
Silrebecca ürkütücü değildi. belki gerilim olsa daha hoşuma giderdi...
sağolun Leyla hanım :)
Ne güzel dolu dolu geçirmişsiniz :) Nilay Örnek ve Şengül Hablemitoğlu'nu dinlemek istedim ben de geçen gün. Ama konuşmalar birbirine o kadar giriyordu ve birbirlerinin sözlerini öyle çok kesiyorlardı ki Nasıl Olunur programından genelde aldığım keyfi alamadım. Yine de anlattıkları gerçekten çok çok kıymetliydi. İnsanın anlatacağı şeyler çok olunca fark etmiyor belki aradaki iletişimin şeklini. Ya da ben fazla hassasım bu konuda bilemedim :)
YanıtlaSilNilay örnek bazen çok kesebiliyor gerçekten ama ben alıştım galiba tarzına. beni rahatsız etmiyor tarzı. şengül hocayı dinlemek kıymetliydi ama, orası net
Sil