19 Aralık, 2025, Cuma

Ne çok gün geçmiş son yazının üzerinden, çok ayıpladım kendimi. Dün Ekmekçim taa Londralardan bu sessizliği fark edip "her şey yolunda mı" mesajı atınca ayıldım :)  Son 10 günde neler yaptığıma gelince:

• Çarşamba ders arasında odama çıkıp iki yudum çay içtikten sonra, artık nasıl bir acelecilik içindeysem, çıkarken gümm diye dizimi sehpanın köşesine çarptım.  Sonrası biraz buz kompresi ve topallayarak ders anlatma şeklinde geçti. Neyse ki kırık falan yok, bir iki gün ağrıdı o kadar, ucuz atlattım. Kurşun mu döktürsem nedir...
• Perşembe-cuma günleri rutin, yıllık doktor kontrollerim ile geçti. Her şey yolunda, aldığım ilaç sayesinde kolesterolüm de makul bir seviyeye indi yıllar sonra. Şükür...
• Cumartesi İTÜ'den 4 kişilik kız grubumuzla buluşup 5 saat yedik, içtik ve çene yaptık. Çokça anneler, biraz çocuklar ve eşler derken zaman geçip gidiverdi ama bana çok iyi geldi arkadaşlarımla olmak, dertleşmek...
• Pazar günü annemle kuaföre gittik, saçlarımızı boyattık, kestirdik. Bu saç boyatma işi kadar sinir bozucu az iş var. Beyazları bırakmayı ciddi ciddi düşünüyor ama henüz cesaret edemiyorum! Bir gün mutlaka!:P
• Pazartesi tüm gün annemleydim. Biraz yanımda götürdüğüm bilgisayarımda çalıştım, ama çoğunlukla annemi "eyledim". Yemek yaptık, sütü mayaladık, çay içtik, kahve içtik, sohbet ettik derken akşamüstü, otobüsle Bergama'dan gelen yârimi karşılamak için evden çıkarken, keyfi yerindeydi.
• Salı günü ders sonrası, ne zamandır planladığımız Behzat Ç.günüydü. Zarif eşim ve büyük oğlum/küçük kardeşim/daimi iş arkadaşım Ö.cığımla "Behzat birlikte izlenir" rutinimizi bozmamak için ne zamandır beklettiğimiz son sezonu, 7 bölüm tekmili birden izledik. Arada C.ciğimizin hazırladığı masada yedik, içtik, söyleştik de tabii :) Gece 1.30'du yattığımızda. Sonu hüzünlü bitse de, küfürler yine havada uçuşsa da, amirimizi özlemiştik, iyi oldu :) 

• Dün ise, önce yârimin yüzünde çıkan yağ bezelerini yaktırmak için hastanedeydik. Kolaycacık oldu bitti neyse ki. Sonra da yeni işi için ağabeyini ziyarete gittik Zincirlikuyu'daki yeni bankasına. Ortamı, çalışanları falan görünce kurumsal hayattan ne kadar kopuk olduğumu bir kez daha anladım! 
• Bu hafta yârimle bir de "Kasaba"yı izledik. Okan Yalabık'ın gönlümüzdeki yeri hep özeldir. Bence yine gayet iyiydi, hem Yalabık, hem de tüm gerilime rağmen dizinin kendisi.   
• İçimde öyle eskilerde olduğu gibi bir yeni yıl neşesi falan yok ama belki salonu biraz şenlendirirsem ruhuma da iyi gelir diyerek bir iki küçük dokunuş yaptım tabii, fena da olmadı :)