2 Ağustos 2025, Cumartesi

 Dolu dolu bir haftaydı, en iyisi olanları şöyle madde madde sıralayayım:

• Pazartesi saçımı boyatıp, kestirdim, iyi oldu, ferahladım :) 40 yıldır kuaförüm olan sevgili A.ağabeyimle 2 saat boyunca dertleşmek de saç kestirmenin/boyatmanın bonusu olarak yanıma kâr kaldı her zamanki gibi.
• Salı akşamı canım ağabeyimle, F.cığıma (yengeden çok, bir arkadaştır benim için) oturmaya gittim. Annem, teyzem ve onları, özellikle son günlerde teyzeciğimi çok yoğun bir şekilde etkisine alan hastalıkla ilgili konular geceye damgasını vursa da, üçümüze de iyi geldi birlikte olmak, konuşmak, dertleşmek, ağlaşmak.  
• Çarşamba günü mezuniyet törenimiz vardı. O sentetik cübbelerin içinde ruhumu teslim edecektim biraz daha uzun sürseydi tören, o kadar sıcaktı konferans salonu! Ama gençlerin coşkusu, sevinci, mutluluğu, bu işkenceye katlanmamı kolaylaştırdı neyse ki :)
• Akşamüstü de İ.ve S.cığımla birlikte F.hocamlara gittik. Hem geçmiş yaşgünü kutlaması yaptık hem de annesi ve babası ile Amerika'dan kısa süreliğine gelmiş olan L.hanımı sevdik 1-2 saatliğine. Sanırım bu kadar güleç ve cana yakın bir kız çocuğu görmemiştim uzun süredir. Nazar değmesin.
• Perşembe sabaha karşı sıcaktan bunalıp salondaki diğer pencereleri de açmaya giderken, karanlıkta sağ ayağımın küçük parmağını sandalyeye çarptım. Canım çok yandı ama üzerinde durmadım. Ancak, sabaha kadar ağrısı geçmeyince, üstelik bir de şişince hemen acile attım kendimi. Neyse ki çekilen röntgen sonucunda kırık ya da çatlak olmadığı anlaşıldı da içim rahatladı ama hâlâ mosmor ve şiş bir küçük parmakla ve ağrı kesicilerle hayata devam ediyorum :)
• Cuma günü oğluşu okula bırakıp 1 haftalığına yazlığa kaçmak üzere otobüse bindim (hayat pahalı, geçim zor dostlar! Tek başıma, yolun keyfini çıkararak arabamla gelip gittiğim günler geride kaldı). Neredeyse 3 katına denk gelen bir maliyete katlanmak yerine, otobüse binip, ayağımı uzatarak,  kah kitap dinleyip, kâh dizi izleyip, kâh uyuklayarak yazlığa gelip anneme ve ablama kavuştum.
• Dün okul çıkışı babasına giden O.bey, yeni aldıkları minik ve şirinler şirini kedi yavrusu Latte'nin fotoğrafları ile günümü şenlendirmeye devam ediyor :) Biz de anne ve kızları olarak, kahve içelim, yemek yiyelim, çay içelim, karpuz yiyelim döngüsü içinde verandada oturuyoruz :) Henüz denize gitmedim, yarın şeytanın bacağını kıracağım, umutluyum :P

Son olarak bugünün şiiri ile bitireyim bu yazıyı. A.Kadir'den. 

başımıza gelen bütün bu şeyler
dünyada olmamaktan daha iyi
hem bizim için hasret falan da neymiş ki?

sen orda yıldızlara bakar dalarsın,
ben burda cigaramı yakar dalarım.
işte olur biter..

Yazlığa geldiğimi, denize girdiğimde değil, hayır için lokma dökülmesini yakalayıp Bergama tulumu eşliğinde yediğimde anlarım ben :)