27 Mart 2025, Perşembe

Son 1 haftadır iki duygu arasında salınıyorum: 

Oğlum ve öğrencilerim için endişeleniyorum. 

Oğlumla ve öğrencilerimle gurur duyuyorum.  

Yazmıyorum çünkü kendimi ifade etmekte zorlanıyorum. Ama şiirler var neyse ki! Hissettiklerimizi birileri çıkıp, tam da hissettiğimiz gibi anlatmışsa bundan güzel bir şey var mı? O zaman bugün de yine şiire sığınıyorum izninizle... 

İlki Nazım'dan. Zamanın başbakanı Adnan Menderes için yazmış. 

"Bitten, açlıktan, sıtmadan betersiniz. 

Yüz Türkiye olsa

elinizden de gelse

 yüzünü de zincire vurur 

Yüz kere satarsınız. 

Milletimin en talihsiz gecesi

ana rahmine düştüğünüz gecedir..." 

Yine Nazım'dan...Bazı şeyler, bazı kişiler, hiç değişmiyor çünkü...

"Onlar ümidin düşmanıdır, sevgilim, 

akar suyun 

meyve çağında ağacın, 

serpilip gelişen hayatın düşmanı. 

sana düşman, bana düşman,

düşünen insana düşman, 

vatan ki bu insanların evidir, 

sevgilim, onlar vatana düşman...''

Sanmayın ki hep umutsuzum yine de. Uykusuz geçen gecelere, endişelere rağmen umut da var tabii. O hep var. Öyle öğrenmişim bir şekilde çünkü. Bu yüzden Ahmed Arif'le bitireyim. En sevdiğim şiirinin, Anadolu'nun son dizeleri ile...

Öyle yıkma kendini, 

Öyle mahzun, öyle garip... 

Nerede olursan ol, 

İçerde, dışarda, derste, sırada, 

Yürü üstüne üstüne, 

Tükür yüzüne celladın, 

Fırsatçının, fesatçının, hayının... 

Dayan kitap ile 

Dayan iş ile. 

Tırnak ile, diş ile, 

Umut ile, sevda ile, düş ile 

Dayan rüsva etme beni. 

 

Gör, nasıl yeniden yaratılırım, 

Namuslu, genç ellerinle. 

Kızlarım, 

Oğullarım var gelecekte, 

Her biri vazgeçilmez cihan parçası. 

Kaç bin yıllık hasretimin koncası, 

Gözlerinden, 

Gözlerinden öperim, 

Bir umudum sende,

Anlıyor musun ?

 

Bu fotoğrafı bir öğrencim yollamış bana, "Bunu size göndermesem olmazdı" notu ile. Çok sevdim. Yöneylem Araştırmasını her zaman şirket kârını en büyüklemek için değil, hak, hukuk, adaleti sağlamak için de kullanmak gerek çünkü :)

Bir de bu var. Sosyal medyada paylaşmadım, eski eşimle de arkadaşız, ne için, kim için paylaştığımı bilse de,  görüp, durduk yerde alınganlık  yapmasın diye, ama burada paylaşayım en azından. Biz bizeyiz nasılsa :)  Geçmez, vallahi geçmez...