9 Mayıs 2024, Perşembe

Instagramda uzunca bir süredir severek takip ettiğim bir hesap var, dizilerdeki karakterleri ve yaptıklarını yorumluyor. Bazen Şaşıfelek Çıkmazı gibi eski dizilere sarıyor; bazen de Bahar ya da Sandık Kokusu gibi bu sezonunkilere. Bu çarşamba yayınlanan Sandık Kokusu adlı dizideki "anne" Karsu ile ilgili yazdıkları özetle şöyle: "Anneliği övmek, onların yapmak isteyip istemediklerini kimsenin sormadığı fedakarlıklarına övgüler düzmek yerine yüklerin eşit paylaşılması gerekliliğini, insanların boş gazla değil, destekle, dayanışmayla, sevgiyle mutlu olabileceğini hatırlamak çok faydalıdır. Bazı konularda ajitasyon yapmak garanti övgü, yaşlı gözlerle alkışlanma ve güya takdir getirir ama günün sonunda tek başına yardımsız kalmış bir anneye hiçbir faydası olmaz bunların. Kimsenin omzuna olmadık yükler bindirmeyelim, yapabiliyor olması yapması gerektiğini ve iyi olduğunu göstermez.”

Ne kadar doğru...Bu ara her ortamdan akan anneler günü paylaşımlarının yoğunluğu içinde, anneliğin kutsal olduğuna dair gaz vermenin altında, kadınlara ne çok yük bindiriliyor aslında. Annelik kutsal falan değildir ve dünyaya gelmesine neden olduğunuz bir çocuğun yaşamından sadece anneler sorumluymuş gibi davranmak, en hafif deyimiyle şuursuzluktur. Bu vesile ile hepimize sadece annelerin değil babaların da iyi birer ebeveyn olmak için çabaladığı, daha eşitlikçi bir dünya diliyorum. Daha çok şey yazasım var da, susayım bu noktada. 

Bugün okul dönüşü mahallemizin kitapçısına uğrayıp Murathan Mungan'ın yeni kitabını aldım. Elimde kitabım, içimde bir sevinç, eve geldiğimde, geçenlerde Kafa dergisinde okuduğum ve Sait Faik'e ait bir cümle geldi aklıma: "Kitaplar, bir zaman bana, insanları sevmek lazım geldiğini, insanları sevince tabiatın, tabiatı sevince dünyanın sevileceğini, oradan yaşama sevinci duyulacağını öğretmiştiler."

Fesleğen benim için çok özeldir, ilk gençliğimden beri. 

Tolga Çandar'ın bu şarkısı da çok yakışıyor bu güzelliğe bence.