29 Nisan 2024, Pazartesi

Acar (!) muhabiriniz Ankara-İstanbul treninden bildiriyor: Müthiş yeşillikler içinden geçiyoruz ama kimsenin umurunda değil! Vagondakilerin bir kısmı uyuyor, diğerleri ise laptoplarını açmış, ya çalışıyor ya da toplantıya katılıyorlar. Önümdeki beyefendi, sürekli "başkanım" diye diye birilerine dert anlatıyor mesela. Yanımdaki ise excel tablolarında boğulmak üzere! Ben ise, gördüğünüz üzere, uyumak ya da çalışmak yerine bloguma yazıyorum. Neden? Çünkü neden olmasın :)

Cuma günü nispeten serinlemiş İstanbulumu bırakıp Ankara'ya yola çıktım. Ankara beni bayıcı bir sıcak hava ile karşıladı! Sonrasında zaman zaman serinleyip zaman zaman sıcaklaşarak (bir de İstanbul'a derler "havasına güven olmaz" diye!) dengesiz havasına rağmen yemyeşil kampüsü ile beni mest etti :) 

Malum, şehirlerarası bir ilişki yaşıyorum yaklaşık 15 yıldır. Artıları da var (kendine ait bir hayatın tadını çıkarabilmek, birlikte olduğun zamanlarda karşındakine daha çok özen göstermek gibi), eksileri de var ("hasretinle yandı gönlüm"!)...Bir de birlikte olduğumuz zamanlarda hızlandırılmış günler yaşıyoruz. Sevdiklerimizi de görelim, dost ortamlarını kaçırmayalım ama sanat aktivitelerinden de mahrum kalmayalım derken bazen evde doğru düzgün oturmuyoruz bile. Bu haftasonu da öyle oldu! Kızını ziyarete gelen A.amcaları görelim, ne zamandır görüşmediğimiz Z.ve S.'lerle bir akşam rakı masasında buluşalım, Trabzondan gelen G.ciğimle görüşmeyi bahane edip, aile kahvaltısı yapalım, küçümen E.beyin antrenörü sevgili Ç. ve C.ile bir akşam sazlı sözlü bir buluşma ayarlayalım derken göz açıp kapayana dek geçti hafta sonu. İyi de oldu. Cuma sabahından beri üzerimde olan ve nedeni belirsiz (ya da derinlerde) olan sıkıntıya çok yüz vermemiş oldum.

Yolculuklar boyunca ise dönüp dolaşıp aynı şarkıları dinledim. Bir grup, perşembe akşamı gittiğim "İncesaz ve BÜ mezunlar korosu"nun şenlikli konserinden dilime dolanan ve hatırlamaktan mutluluk duyduğum İncesaz şarkıları. Diğer grup ise beni çok etkileyen Perfect Days'in film müzikleri. Ayrı kategorilerde ama incelikli müzikler tren yolculuklarımı güzelleştirdiler. 

Kampüste yürürken rastladığım şu güzellikler ise beni benden aldı, daha önce dikkat etmemişim, bildiğim bir çiçek değil, hemen çok bilmiş google'a sordum, kekikmiş ayol bunlar! Cehaletimden utandım vallahi!