Geçtiğimiz haftanın ilk 3 işgününü ek internet paketim ve annemle geçirdim. Hafta sonu atlattığı hastalığın bitkinliğini yaşarken yanında olmak istedim. Biraz iş, biraz sohbet, "bir şeyler yemelisin anne, böyle olmaz", "ilaçlarını aldın mı", "hadi sen yat, benim şimdi bir toplantım var", "şu işim bitsin, kahve içeriz", "tuvalete gittin mi? her şey yolunda mı?" cümleleri havada uçuştu. Yaşlanmak zor, anne-çocuk ilişkisinde değişen rollere adapte olmak da...Neyse...Sağlık olsun da gerisi kolay...
Perşembe günü okul günümdü, o yüzden sabahın köründe yollara düştüm. Okul sonrası toplantılar, dönüş yolunda pazar alışverişi, eve gelip yemek yapma derken saat 20.00 itibariyle pilim bitmişti. Salondaki koltuğa serildim. Belim, dizlerim, ve sol kolum sözleşmiş gibi çok ağrıdı o gece, sinirlerim zıpladı. Neyse ki Berkun Oya'nın "Kuvvetli Bir Alkış"ı imdadıma yetişti. Bu absürt dizi pek hoşuma gitti, gecemi aydınlattı.
Cuma sabahı, ilk iş doktora gidip "tenisçi dirseği" teşhisi ile ve ilaçlarım, iğnelerimle eve döndüm. Özellikle iğneden sonra sadece kolum değil, belim ve dizlerim de daha iyi olunca, kendime geldim :) Bir de işte bahar geliyor, tomurcuklanan ağaçlarla, yavaş yavaş yüzünü gösteren bahar dallarıyla rastlaşmak ruhuma iyi geliyor. Akşamına da vizyondayken seyredemediğim "Kuru Otlar Üstüne"yi seyrettim. Çok beğendim, Merve Dizdar'ın yanı sıra Deniz Celiloğlu da çok iyiydi bence ve sanırım ilk defa bir NBC filmi bana uzun gelmedi, aktı gitti.
Cumartesi sabah, canım Ekmekçimle kahve içmek üzere buluştuk. Kahve mekanına doğru yürürken, "ne iyi bir şey, Ekmekçimle bu kadar yakın oturmamız birbirimize ve "hadi" deyince buluşabilmemiz" diye düşündüm. Şükürler olsun :)
Akşamında ise sevdiceğimi tren çıkışı karşılayıp canım F.ve B.hocalarımıza gittik, akşam yemeğine. Yardımcıları Z.cüğüm Türkmen mantısı yapmıştı. Balkabaklı, semiz otlu ve kıymalı olmak üzere 3 farklı çeşidiyle "lezzetten ağlamak istiyorum" kıvamında bir gece yaşadık. Biraz dedikodu, biraz ülke gündemi, biraz okul haberleri ve tabii ki ponçik hanımın hepimizi yalama, hepimize sırnaşma ve oyun oynamak için çeşitli numaralar sergileme çabası geceye damgasını vurdu :)
Şehirlerarası evlilik ilginç bir deneyim. Her gün bir arada olmayınca, birlikte olabildiğimiz hafta sonları genelde yoğun ve gezmekle, dostlarla geçiyor. Fenerbahçe'de BALlı kızlarla kahvaltı yaparak başlayan pazar günümüz, anne-abla ziyareti ile devam edip, akşam evimizin büyük oğlu Ö.bey ile Behzat Ç. seyrederek bitti. Birbirimize sözümüz var, birlikteyken izleyeceğiz diye. Ne zamandır, böyle bir "üçümüz bir arada" gecesi yapamamıştık. Pazar akşamı bu şansı yakalayınca kaçırmadık ve 3 bölüm ardarda izledik. Eskiden de mi bu kadar küfür vardı bu dizide bilmiyorum ama amirim yine efsaneydi :)
şehirlerarası evlilik mi?? ben bu fikre niye bu kadar sıcak baktım bilmiyorum ama aşırı hoşuma gitti :))
YanıtlaSilaman neyin hoşunuza gittiğine emin olun :) vakti zamanında lale-cem mansurla yapılan bir söyleşide istanbul ankara arası sürdürülen bir evliliğe "aaa işte ideal evlilik" demiştim. 10 yılı aşkın süredir, ankara-istanbul arasında gidip geliyoruz :)
SilYapılacaklar listesi bitmiyordu, Fenerbahçe parkına gitme zamanı gelmiş yeniden. :))
YanıtlaSilBalkabaklı ve semizotlu mantı demek, hımmm... güzelmiş, afiyet olsun. ;)
evet ya, hayat son hız akıyor :) gideceğiz elbet seninle de :)
Silsemizotlu mantıya kalbimi bıraktım sanırım ekmekcim, öyle şahaneydi :)
Fulyalar efsane imiş...
YanıtlaSilbaharın kendisi efsane bir mevsim değil mi zaten öğretmenim?
SilGeçmiş olsun, tenisçi dirseği ile tanışıklığımız var, kırk yılda bir rahatsız ederse iki tık Flexo fıslatıyorum, uzun süre uğramıyor:)
YanıtlaSilburaneroscuğum, hemen baktım, flexo ne diye, ben de alayım ondan. ilaç çekmecemin nadide bir elemanı olmaya aday gibi duruyor :)
SilYa ama bir etyemez okur şimdi "nasıl yaaaa semizotlu mantı ne demek, balkabaklı mantı nedirrrr?" diye ağlıyor bak sabahın 8:51'inde ahahaha :D O değil, Zcüğüm yazdığın için ismi bulmaya karar verdi şaşkın ve işsizmiş taklidi yapmaya çalışan aklım. Zühtücüğüm, züleyhayı kısaltmışsınız zülüşçüğüm diyormuşsunuz belki, aklıma gelen başka şeyler de var ama komik oluyor rezil olmayayım şimdi :D
YanıtlaSilahahaha :) çok alemsin elifcim. z.cüğüm'ü bulman zor bence, zira türkmen ismini bizim kısaltmış halimiz bu :) ve fakat mantılar efsaneydi, kıymalı mantı, ki ben gayet et delisi bir insanımdır, kendiliğinden 3.sıraya düştü bu grup içinde :)
SilAnne ile rolleri değişmek zor hele ki bunu kabul etmekte inatlaşıyorlarsa:/
YanıtlaSilAyrı şehirlerde olup evli olmak maceralı ve keyifli olabilir bak arada düşünüyorum bunu. Ama kıskancımdır pek bana göre değil, fazla bıdı bıdı yaparım gibi geliyor sonra:)
Hem blog arkadaşı hem komşu olmak ne güzel.
Çiçekler harika açmış.
Çok doğru, o rol değişiminde inatlaşma işi zorlaştırıyor. Annem de inatlaşma adına değil belki ama kişiliğinin ve alışkanlıklarının izinden gittiği için zorlaşabiliyor dengeleri kurmak...yapacak bir şey yok, idare etmeye çabalamaktan başka...
Silben hiç kıskanç biri değilimdir, dolayısıyla beni zorlayan kısmı o olmuyor da, iyi /kötü zamanlarda yanında olsun, yanında olayım istiyorsun. O gerçekleşmeyince zor oluyor. ama bizimki gibi 2.evlilikler bazen çocukların düzenini bozmamak adına böyle şeyleri zorunlu kılabiliyor.
aynı zamanda blog ve mahalle arkadaşı olmak şahane bir şey gerçekten :)