Yeni yıla hızlı bir giriş yaptım. Dönemin son derslerini anlatıp, sunumları dinledim, ödevleri okudum, yatılı misafir ağırladım, anneleri gezdirdim, hem kayınvalidemi hem oğlumu göz doktorlarına götürüp, gözlük seçimlerine eşlik ettim ve sonunda, cuma günü, bir-pardon iki-, imza işi için iki defa Avcılar turu yaparak haftayı kapadım :) Hafta sonu A.ciğim geldiği için daha keyifli, daha eğlenceliydi tabii ki :) Artık biliyorsunuz, onun geldiği hafta sonları, "bir kuş olsa, mavilik derdi buna"* tadında oluyor hep :)
Bugün sabah ise yârimi ve annesini trene bindirip eve geldiğimde, evi derleyip toparlamak, nevresim değiştirmek, çamaşır yıkamak gibi işler vardı aklımda aslında, ama bir tür "kul kurar kader gülermiş" durumu yaşandı! Eve geldiğimde canım B.hocamdan bizim mini gruba "F. de ben de çok kötüyüz, bizi biriniz acile götürebilir mi?" mesajını okumamla, evden çıkmam arasında 10 dakika falan vardı sanırım. Sonrasında, canım ikiliyi evlerinden alıp doktora götürdüm, röntgendir, serumdur derken 4 saati hastanede oradan oraya giderek geçirdim ve hastalarımızı Ö.cığıma teslim edip okula gittim, yapılan araştırma görevlisi sınavındaki sorularımı okuyup, değerlendirme sürecine katıldım, eve dönüş yolunda da küçük bir tatil kaçamağı yapan Y.hemşiremin biricik kedisi Topaç hanıma uğrayıp evime geldim. Canım evim, canım kahvem, yıkanmak üzere beni bekleyen canım çamaşırlarım :P
Tüm bu koşturmacanın içindeki en güzel haber sanırım, pazar günü sevgili BAL hemşirem A.ciğim ve zarif eşi, canım eniştem S.cığımdan geldi. Bir süredir emeklilikte oturmak üzere kafalarına yatan bir proje arayışı içindeydiler, sonunda buldular ve Allahıma şükürler olsun ki peşinatını verdikleri ev, bizim yazlığa sadece 10 km uzaklıkta! "Yoksa, hep hayalini kurduğumuz, komşuculuk oynama hayalimiz gerçekleşiyor mu ne" diyerek pazar gününü gülümseyerek geçirdim :) Zira, canım Y.cığım zaten Foça'da ve biricik G.cuğum da geçenlerde Urla'dan bir ev için peşinatı vermişti :) Bir de sevgili A.ciğimizi Urla-Dikili arasında bir mekana aldık mı bu iş tamamdır :).Bu yüzden, bugünün fotoğrafı, bizim BAL kızlar grubunu temsil eden çizim: Kan bağı olmayan canım kızlarım benim. Hayat sizinle güzel :)
Bazen günler koşturmalı geçiyor ,hayat böyle bir şey. Arkadaşlarınıza geçmiş olsun, ne şanslılar böyle dostları var.
YanıtlaSilGerçekleşen yazlık hayalleri şahane. Ege de yaşamak yazları bile olsa çok güzel.
koşturmaca iyidir, insanı diri tutar diyelim sevgil mehtap :)
Silvallahi ege hayali, hayal olmaktan çıkıp gerçekleşince çok daha mutlu olacağım, kesin :)
Çok kârlı bir okuma oldu, teşekkürler ve şükran sevgili Şule:) Hiç bilmediğim bir şarkıcı ile tanışmakla kalmadım bayıldım ve tüm albümü dinliyorum şimdi:)
YanıtlaSilBeğendiğine sevindim Buraneroscum, ben de çok keyif aldım dinlerken :)
SilSevgili Okul Arkadaşım'a aynen katılıyorum, yeni bir albüm keşfetmiş oldum sayende, teşekkürler şekerparem. :)
YanıtlaSilB. ve F. hocalara neler oldu böyle? Sanki şu adı anılmayan salgından paylarını almışlar gibi? Çok geçmişler olsun, şifalar diliyorum. :)
Bu arada, son paragrafı unutmaya çalışmışım gibi oldu ve fakat sanırım hafif bir çekemezlik hissi baskın gelmiş olmalı bu unutuşta. :))
SilBAL kızlarınızla bir araya toplaşmanız pek çok hoş olacak, eminim. Darısı başıma. :)
bizim ikili influenza olmuşlar şekerim. ama perişandılar gerçekten. bugün konuştuğumda ikisinin de sesi daha iyi geliyordu, moralleri de daha iyiydi şükürler olsun :)
SilBAL kızlarının hepsi seni tanıyor malum, gel bize katıl bize deriz hayalimiz gerçekleştiğinde :)
Canım Şule yaaaa, işte tipik sen, iki eli dolu olsa el yaratan, o elle yardıma koşan sen.... <3 Çok duygulandım ya, Allah razı olsun senden!!!!
YanıtlaSilC.ciğim yüzümü güldürdün. Yine! Allah hepimizden razı olsun bence :)
SilCankurtaran simidi gibisin Şulecim, kimin ihtiyacı varsa hemen yetişiyorsun, maşallah diyeyim, enerjin, gücün hiç bitmesin. Dostlar seçmediğimiz ailemizdir gerçekten ve ben benim Antalya'dakileri çok özledim. Sanırım sayılı günler kaldı, hayırlısı bakalım. Çok sevgiler, sözkonusu albümü dinlemeye gidiyorum şimdi...
YanıtlaSilKan bağı şart değil aile olmak için değil mi öğretmenim? Hatta kan bağı yokken aile gibi olmak çok daha kıymetli bence. bu konuda şanslı olduğumu düşünürüm hep. Siz de sizinkilere kavuşun artık. Ankara'da buluşmayı becerememiş olsak da Antalya fotoğrafları ile de bizi şenlendirin :)
Sil