Aslında arada dostlarla yemek de yedim, güzel bir öykü kitabı da okudum (Cemil Kavukçu-Balyozla Balık Avı), hatta seçmeli dersimin sınavını yapıp okudum ve öğrencilerime notlarını da bildirdim bile! Yani her şey olması gerektiği gibi. Neyse...
Salı akşamı oğlumla nostalji yapıp Hatırla Sevgili'yi izledik, gece yarısını baya bir geçmişti yattığımızda. Televizyonlarda böyle bir dizi oynamıştı bir ara, bugünün Türkiye'sinden bakınca ne acayip...
Pazartesi günü okuldan dönerken Küçükçekmece gölünün üzerindeki kuşlar beni benden aldı. Tablo gibiydi, trene binmeyip orada öylece oturup seyretmek istedim aslında.
Hatırla Sevgili'yi izleyince, dizide kullanılan müzikleri anmadan olmaz...Fotoğrafa giydirdiğim şarkı, dizide kullanılanlardan.
Elbet ben de bir gün Hatırla Sevgili'yi, Grey's Anatomy'yi, Crown'ı seyredeceğim şekerim, güveniyorum kendime. :))
YanıtlaSilHüzün, sıkıntı, keder evet, arada basıyor insanı, ne yapsan olmuyor...
benim de umudum var hâlâ :P
Silay evet, bastılar valla!
Onlar martı sanırım. Bizim buralarda günlük şovları muhteşem oluyor, özellikle vatandaşların besleme saatlerinde:) Ve saklanmış şarkı, an itibariyle peşinden nerelere ne zamanlara sürüklüyor beni, bir bilsen Şule. Teşekkürler:)
YanıtlaSilevet evet, martı :) bizim kiralık evde de martılar acayiptiler. bu ev biraz daha uzak olduğundan herhalde denize, pek yoklar.
SilAy Buraneroscuğum bu şarkı beni de derinden vurur ne zaman dinlesem. ne kadar etkileyici...belki sen de bir gün nerelere sürüklediğini yazarsın bize :)
Şulecim olur öyle arada, sonra geçer mavi günler gelir... Ama işte geçmesini beklerken insan bazen bunalıyor, anlıyorum seni.. Bu sıra kafayı Tezer Özlü'le bozduğum için diyorum ki "yeryüzüne dayanabilmek için" biz yine sanata, şiire, edebiyata, dostluklara, işe gidip gelirken gördüğün ve bize de gösterdiğin o ufak sahile, çocuklarımızla yaptığımız ve "ya ben bunu yetiştirirken iyi bişey yapmışım galiba" diye düşündüğümüz sohbetlere, hayatın tatlı tesadüflerine odaklanalım ki sen de çok güzel odaklanıyorsun tüm bunlara gerçekten.. Başka türlü bu "şişme hissi" nasıl geçecek....
YanıtlaSilcanım C.ciğim ya, ne tatlı bir kadınsın sen. ne ince ruhlu bir arkadaş :) yazdıklarından da bugüne ait "iyi ki yeniden blog yazmaya başlamışım, bak ne güzel insanlar girdi hayatıma" meselini çıkardım :) şişme hissinin önemli bir nedeni miçocanın gidişinin üzerinden 1 yıl geçmesi belki. geçen yıl bu zamanların acısı geldi çöreklendi yüreğime...geçecek ama, biliyorum :)
SilNe merakla izliyordum ben bu diziyi... Ne güzel bir diziydi hakikaten ♥
YanıtlaSilBu aralar benim de üstümde bir ağırlık var... Sıkışmışlık hatta...
Hafta sonu biraz kafa dağıtmaya çalışacağım :/
ay bu ülke daralttı/daraltıyor bizi şebocum. aslında olan o! haftasonu dağıtalım inşallah :)
SilBir süredir "K.Çekmece Gölü, Okul" kelimeleri birleşmeye çalışıyordu kafamda:) Sanırım bize göre "karşıda" yaşıyorsunuz. "Yok ya oradan gelip gitmiyordur herhalde" diye düşündüğümü hatırlıyorum. Niyeyse? Herkes gidip geliyor halbuki. Kısacası ancak netleştirebildim Sevgili Şule. Sanırım bana yakın bir üniversitede görev yapıyorsunuz:) Sormak için e-posta adresi aradım, göremedim. Buradan sorayım madem öyle. Bir gün ders çıkışı buluşup bir kahve içme imkânımız olur belki. Yüz yüze tanışmış oluruz. Eğer isterseniz ve size uyan bir günde. Ben mutlu olurum :)
YanıtlaSilSevgilerimle...
E ben bu yorumu ne kadar geç gördüm! evet sevgili Sezer, İstanbul Üniversitesi-Cerrahpasa'da çalışıyorum ve olabilecek en uzak yerlerden birinde kadıköy'de yaşıyorum :)
SilÇok sevinirim kahve buluşmasına :)
e-posta adresim: sonsel@gmail.com