14 Haziran Çarşamba

Hayat bazen zor. Anne olmak daha zor. Bu ülkede hayat da, anne olmak da daha da zor... Ama işte, yapacak yok...İnişlerim, çıkışlarım, o kendimden kaçışlarım diye boşuna söylememiş Fikretim Kızılokum :) İnişler ve çıkışlar olmadan olmuyor, demek! Neyse, geçelim bu bahsi!

Bu Ankara seferimde dünya için küçük, kendim için büyük bir adım atıp "Ankara'yı sevme çalışmaları" kapsamındaki ilk rehberli gezimi yaptım, yanımda da A.beyciğim ile S.ciğimi sürükledim :) Yavuz İşcen'in anlatımıyla "Kent Hafızası Yürüyüşleri" kapsamında Anafartalar Caddesinin yarısını gezdik 10 kişilik bir ekip olarak. Gayet güzeldi. Ama tabii, insan yetinmeyi bilmeli, değil mi? "Fena yağmur yağacak" uyarılarına rağmen, yağmura yakalanmadan tamamlamışsın turu hazır, dön evine yani, değil mi? Ama yok, "e buraya kadar gelmişiz hazır, Boğaziçi Restoranda yemek yesek ya" diye birbirimizi doldurduk. Sonrasında lezzetli yemeklerle midemizi, keyifli sohbetle ruhumuzu doyurmuş kalkmak üzereydik ki yağmur bastırdı. Ya da bu yağan şeye yağmur dememeliyiz, (Ne diyelim? Mahmut mu? :P) bilmiyorum :P Çok uzatmayayım, sadece eve döndüğümüzde botlarımızın içindeki ayaklarımız bile su içinde kalmaktan büzüşmüştü diyeyim, anlayın siz :) Pişman mıyız? Tabii ki hayır :) Günün güzelliğine unutulmazlığını da ekledik, neden pişman olalım :)

Son günlerin en güzel haberi ise yüksek lisans tez öğrencimle iyi bir dergiye gönderdiğimiz makalenin kabul edildiği haberinin mesaj kutumuza düşmesi ve iki hakemden de güzel yorumlar almamızdı sanırım. İnsan çocuk gibi seviniyor valla her kabul alan makalede! Darısı diğerlerinin başına :)

12 yorum:

  1. Mahmut diyelim bence, daha “höt höt” bir isim, yağmuuuur fazla romantik kaçıyor Anlara’nın son dönem hallerine! :)) Fakat iyi yanı da sanırım o Bozkır Sarısı bu sene pek gözleri yormayacak..
    Bence şahane olmuş :)
    Ve evet anne olmak zor, bugün ben de düşündüm aynısını topallarken ve komiklik yapıyormuşum gibi davranırken aklıma “Life is Beautiful” filmi geldi (ah bu halimi abartmalarım da…..!)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ahahah işte beklediğim destek :) bundan sonra Ankara'nın eski güzel "kırkikindi" yağmurlarının dönüştüğü versiyonuna Mahmut" diyeceğiz o halde :P
      E ama nedir bu bizdeki "life is beautiful" halleri? abartı tabii ama benzerlik olduğu kesin! ama bence bu haller kendimizi de iyileştirmeye ve ayakta durdurmaya yarıyor sanki değil mi?

      Sil
  2. Son paragraf için kutluyorum. O yağmura biz de balkondan sel gibi akan caddeyi ve tepemize düşen doluları izleyerek şahit olduk. Ankara bozkırlıktan bezdi, tropik olcam ben diyor galiba, lakin biz de bezdik...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. 25 yıldır akademisyenim. Hâlâ makale kabulünde çocuk gibi seviniyor, redlerde de cenin pozisyonunda uyumak istiyorum hocam :) Bu da böyle bir itiraf :P sağ olun, var olun.
      Ankara gerçekten değişik bir dönüşüm yaşıyor, değil mi? ne yahu o yağmur?

      Sil
  3. Ben de tebrik ediyorum, sevindim. Ankara'yı özlemişim, bir kez daha hissettim. Ve son fotoğraf, kuleli binalar... şehrimizde bile o kadar çoklardı ki. Sonra şu inşaat devri başlayınca bir çoğu yok oldu. Hafta sonu bir dolaşayım ben, kalan sağlar bizimdir:)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkürler sevgili arkadaşım. O kuleli bina bir Macar mimarın elinden çıkmış.Ben de çok beğendim. Biz İstanbul'da bu açıdan hâlâ çok şanslıyız, tüm bu beton çılgınlığının içinde o kadar güzel binalar, köşkler var ki...Ama işte, nereye kadar...

      Sil
  4. Anafartalar, benim Ankara'da çocukken ilk gördüğüm ne var ki sonradan hiç yolumun düşmediği yerdir. Kendime bir gezi armağan etmeliyim, tabii önce Ankara'ya gitmeliyim. :))
    Makale kabulü için yürekten kutluyorum, çabaların olumlu sonuç vermesi yaşanacak en güzel duygulardan. <3

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. bence benim bir gidişimde sen de benimle gelmelisin Ankara'ya!
      sağol canım :)

      Sil
  5. Ya Ankara zgüzeldiiiiir alla allaaa :D Yalnız sanırım 46 yıllık Ankaralı olarak ben o dediğin yerlere hiç gitmemiş olabilirim. Bari beni de alın bi dahaki "tura" ahahaha

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Kesin gitmişsindir yahu! Benim bile ilk gidişim değildi ki Ankara ile mesafeli bir ilişkim oldu her zaman :)

      Sil
  6. Annelik güzel ama çoook zor:) Fiziksel zorluk değil, o manevi zorluk çok acımasız. İnsan çocuğu söz konusu olunca her şeyi aşırı aşırı hissediyor:)
    Makale için tebrik ediyorum. Dediğiniz gibi, darısı diğerlerinin başına.
    Sevgiler Şule...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. kesinlikle öyle.her duygu uçlarda! benden de sevgiler :)

      Sil