8 Mayıs Pazartesi

Sabah, Ekmekçim whatsapp'ten "iyi misin, her şey yolunda mı?" diye yazmasa, son paylaşımın üzerinden 1 hafta geçtiğini fark etmeyecektim! "İyiyim merak etme" diye yazdım canım arkadaşıma, ama belki "dünyanın hali gibi halimiz" diyen şairin izinden gitsem daha uygun bir cevap vermiş olacaktım :)

Ş.mun yaşgünü sonrası yoğun ders günümdü, korkunç bir  baş ağrısı ile dersleri nasıl tamamladım bilemiyorum. Ertesi gün okuldaki dersimi de ağrı kesicilere rağmen geçmeyen baş ağrısı ile tamamlayınca, her derde deva bölüm başkanım tansiyonumu ölçtü ve 14.2  değerini görünce, bölümde bir olağanüstü hal ilan edildi, elimdeki kahve bardağı sert bir dille alındı ve yerine limonlu su verildi :)  Gerçekten de benim gibi normalde 10'larda gezen düşük tansiyonlu biri için yüksek bir değer tabii 14.2. Toplantı sonrası da hemen eve yollandım :) Bol sarımsaklı yoğurt ve biraz dinlenerek kendime geldim neyse ki :) Sonraki günlerde de son zamanlarda abarttığım tuzu azalttım ve normale döndüm :)   

Bu arada ablam perşembe günü akıllı ilacını aldı ama gün içinde telefonlaştığımızda "bu sefer çok sarstı, her tarafım ağrıyor, çok yorgunum" dedi hep. Esas nedeni anlamalıydık tabii!! Cuma günü ben Ankara'ya gelmiş ve akşam eve davet ettiğimiz arkadaşlarımız için yemek hazırlarken ablamdan "test yaptırdım, covidim" haberi gelmez mi? Gelir tabii!!! Haydaaa, kızcağızın covid olmasına mı, bunun akıllı ilaçla birleşip daha ağır geçirmesine neden olmasına mı yoksa İstanbul'da olup destek olamama mı üzüleyim; muhtemelen pazartesi günü yaş gününde kaptığı için bu illeti, acaba kimden aldı ve acaba başka kimlere bulaştı diye mi endişeleneyim yoksa her hangi bir semptom göstermesem de "e ben de mi covidim acaba? o zaman bu akşamı iptal etmemiz gerek" diye mi dertleneyim bilemedim! Tabii hemen yaş gününe gelen herkese mesaj atıp durumu bildirdik. Sonra da gidip test yaptırdık A.'le. Akşamüstü negatif sonucu gelince, en azından kendimiz için ve görüştüğümüz kişiler için rahatladık. Yaş günü ekibinde de sadece bir kişide covid çıktı. Artık ondan mı ablama, ablamdan mı ona yoksa başka birinden mi ikisine geçti illet virüs, bilmiyoruz...Neyse ki bugün daha iyi, akşamüstü alışveriş yapıp kapıdan bırakacağım ve maskeli de olsa görebileceğim kendisini.  Ben tabii, bilim insanı olduğumdan "nazar değdi" diye açıklama yaparak tamamladım bu süreci :P

Bunun dışında Ankara güzeldi, her yer leylaklarla doluydu ve ben mest oldum tabii ki. Balkon çiçekliklerine "bahar gelmiş, yaşasın" temalı çiçek diktik, arkadaşlarımızla görüştük, oğlumla hasret giderdik derken İstanbul'a dönüş yolundayım artık. Ankara'nın en güzel tarafının İstanbul'a dönüş olduğuna inanmıyorum (nasıl inanayım, sevdiklerimi arkada bırakırken?) ama bu yolculuğun en güzel tarafı nedir, söyleyebilirim: Trenlerde sıcak içecek ikramı yeniden başlamış :) Misal, bu yazıyı kocaman kahve bardağımla birlikte yemekli vagondan yazıyorum size. Daha ne olsun :)

Haftaya bugün, ülkemdeki tüm kötülüklerin kapısının kapandığını görürsem bir de, değmeyin keyfime...

Hıdrellezi kaçırmadık tabii! Bireysel dileklerimizin yanı sıra,  ve hatta daha çok, "ülkesel" dileklere ağırlık verdik :)