9 Eylül / Cuma

Son yazdığım yazının ertesi sabahı kargalar henüz kahvaltılarını yapmamışken ben yollara düşmüştüm bile! Şu Sabiha Gökçen-Edremit uçuşları kurtarıyor bizi vallahi, sabah kahvaltısında Dikili'de yazlıktaydım, daha ne olsun :) Eylül'le birlikte güzel bir esinti de gelmiş bizim oralara, hiç bunalmadan, güzel bir 5-6 gün geçirdik böylece.

Bahçedeki yeşil domateslerden turşu kurduk (itiraf ediyorum bizim için ilkti, bu yüzden kayınvalidemin ve komşumuz A.ablanın yönergelerini izledik :P), 

                                        

küçümen zeytin ağacımızın sadece bir iki dalındaki zeytinlerden kırma zeytin yaptık (bu da bir ilkti, A.ciğim zeytinleri kırdı, ben şişeledim, günlük sularını değiştirdim),

denize girdik (ve çıkmak bilmedik), 

                                      

küçük bir Ayvalık gezisi bile yaptık (tarihi Macaron fırınından beze yemeyi ve tabii ki deniz kenarında Ayvalık tostunu mideye indirmeyi ihmal etmedik). 

Çarşamba günü de babamızın 52 duası için Bergama'ya gittik (irmik helvası kavurma görevi benimdi, üzerinize afiyet döktürdüm vallahi, babacığımın ruhuna gitsin). Akşam yazlığa döndüğümüzde akşam yemeği için komşumuz A.abla patlıcanlı el açması börek yapmıştı. şahane bir lezzetti, kendimden geçtim :) "sen hani yediğine içtiğine dikkat ediyordun" diyeceksiniz biliyorum, ama bunlara karşı koyamadım vallahi!

Dün öğlen de, veda faslından sonra ("annemiz ilk defa yalnız kalacak yazlıkta, bakalım neler olacak" temalı endişelerimizi bastırarak),  yola çıktık ve akşamüstü İstanbul'a vardık. A.ciğimle yolda bazen şarkılar söyledik, bazen hayaller kurduk, bazen dedikodu yaptık :) Eve geçmeden önce annemlere uğrayıp onlar için aldığımız fasulye, peynir, kavun ve karpuz ile zarif eşimin "bu sene yazlığa gelemediler, kavanozda domates konservesi de yapamamışlardır, en iyisi ben burada onlar için de yapayım" deyip yaptığı domates kavanozlarını teslim edip annemi mutlu ettik :) (Kendisine "en düşünceli damat" oscarını kavanozların fotoğrafını yolladığı gün teslim etmiştim zaten :P)

An itibariyle ablamla hastanedeyiz. O üst katta ilaçlarını alıyor, ben malum, kafeteryada oturup son 5-6 günde kaçırdığım yazıları okuyorum :) Öncesinde de haftaya olacak kayıt dönemi için danışmanlıklarını yaptığım kuzucuklarıma e-posta attım bazı hatırlatmalar yapmak için.  A.ciğim evde bir toplantıda, O.cığım da ilçede, 9 Eylül kutlamalarında. 

Yarın da O.beyi okuluna/yurduna götürmek için yola düşeceğiz üçümüz. Alışmıştım oğluşa, yine miço bey ve ben başbaşa kalacağız evde...Ne diyelim, mutlu olsun, başarılı olsun, sağlıklı olsun, önemli olan o... 

Günün şiiri, tabii ki Nazım'dan, tabii ki muhteşem destanından:

...Sonra, 9 Eylülde İzmir'e girdik
ve Kayserili bir nefer
yanan şehrin kızıltısı içinden gelip
öfkeden, sevinçten, ümitten ağlıya ağlıya,
Güneyden Kuzeye,
Doğudan Batıya,
Türk halkıyla beraber
seyretti İzmir rıhtımından Akdeniz'i.

                                                

Yazlıktan ayrılmadan önce, renkleri geçmiş olsa da ortancalardan bir buket yapıp vazoya koymayı ihmal etmedim :)