31 Temmuz / Pazar

Kendi kendime verdiğim sözü tuttuğum bir hafta sonu oldu: Hiç çalışmadım :) 

Onun yerine film(ler) izledim (Sağ olsunlar Leylak Dalı öğretmenim ve Ekmekçim yollamışlar: Karnaval. Bir de ne zamandır izlemek istediğim: Körkütük), bir diziyi bitirdim (Zeytin Ağacı), dergimi okudum (Milliyet Sanat), yürüyüş yaparken Storytel'den  Murakami'yi dinlemeye devam ettim ve yeni bir kitaba başladım (Sana Kim Sarılacak). Bunun dışında yemek yaptım (Enginarlı pilavı ilk kez yaptım ve bence gayet başarılı oldu), saçımı boyadım (salgın zamanının bana kazandırdığı becerilerden biri), annem ve ablama uğramayı tabii ki ihmal etmedim, çiçeklerimle ilgilendim, güzel müzikler dinledim ve ablamın yaptığı resimler için açtığım instagram hesabına yeni bir çalışmasını daha ekledim. E daha ne olsun :)

Günlük yürüyüşlerim sırasında daha önce yolumun düşmediği ara sokaklara dalmayı ve artık alışageldiğimiz yüksek apartmanların dışında, bahçelerinde meyve ağaçları ya da kocaman çınarlar, çamlar olan evleri, köşkleri, eski apartmanları (seramik süsler var kimisinin girişlerinde) keşfetmeyi seviyorum.

Bu evlerden biri, tren istasyonuna giderken rastladığım 3 katlı bir ev. Adı "Güllü Köşk". Eski 3 katlı bir "köşk", bahçesi bakımsız, alt katın camları kırılmış, sıvası/boyası dökülmüş...Ama bir şey var beni çeken bu harap evde. Şöyle durup bir bakmadan geçemiyorum her seferinde. Bir zamanlar muhtemelen cıvıl cıvılken bahçe, kamelyasında akşam sofraları kurulur, balkonunda kahve keyfi yapılırken, şimdiki hali çok acıklı geliyor. Kimler yaşadı, neden şimdi bu halde çok merak ediyorum. Öte yandan böyle bir evde sevdiklerimle beraber yaşama hayali kurmadan da edemiyorum. Sonra da gülümseyerek, hayallere dalarak yürüyorum bir süre...

"Güllü Köşk" fotoğrafına yüklediğim şarkı Ayşenur Kolivar ve Sibil'den: Lusi Hadig


6 yorum:

  1. Şarkı çıkmadı tıklayınca kuzucum, haberin olsun.
    Ben de bu evi görmek istiyorum, bir dahaki yürüyüşte beni de götürür müsün? :)
    Karnaval hoş filmdi ve fakat üstüne Körkütük nefis olmuştur, eminim. :)
    Zeytin Ağacı benim de aklımda, ilk fırsatta. :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. düzelttim hemen sonra canımcım, sağol :) ay tabii ki götürürüm, yeniden yürümeye başlayabiliriz değil mi? yatatın :)
      karnaval'ı beğendim gerçekten, gülümsetti beni pek çok yerinde. fakat körkütük apayrıydı :)

      Sil
  2. Ben Zeytin Ağacı'na başladım ama bitirmeyeceğim muhtemelen, böyle kişisel gelişmeler, soy bilmemneleri, önceki hayatlar çok ilgi alanım değil. Ha kızlar güzel, ona bir lafım yok. Onun yerine kitaplarına bayıldığım Napoli romanlarının dizisinin 3. sezonunu buldum nette "Benim Olağanüstü Akıllı Arkadaşım", oturdum 8 bölümü bitirdim 2 günde. İzlemediyseniz tavsiye ederim ilk 2 sezonu Puhu TV'de mevcut, üye olmadan izleniyor. Ayrıca Şulecim, güzel filmleri yollarım izledikçe, hiç sıkıntı yok benim açımdan. Çok sevgiler...

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. canım öğretmenim, ben de önce başladım ve "ay yok seyretmeyeceğim" deyip kapadım, sonra yemek yaparken falan radyo tiyatrosu gibi seyretmek üzere açtım, aaa bir baktım bitirmişim :) çok fazla bir şey beklemeden izleyince izleniliyor :) ben bu "aile dizimi" olayını merak ediyor ve deneyimlemek istiyorum aslında, belki o yüzden çekmiştir, bilmiyorum. tabii dizideki tanı ve tedavileri çok "mucizevi" ama olacak o kadar, yaz dizisi nihayetinde dedim kendi kendime :)

      film için tekrar teşekkürler öğretmenim, sevgiler

      Sil
  3. şu evin fotoğrafına uzun uzun bakıp hayal kurdum ben de.... kimbilir hangi anılara tanıklık etmiştir diye... hiç çalışmadan bir hafta geçirdim desem kendim bile inanamıyorum:) sefam olsun

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. ay olsun tabii ayol, zaten millet bizim 3 ay yaz tatili yaptığımızı sanmıyor mu? yapalım biraz biraz :)

      Sil