15 Mayıs / Pazar

Perşembe günü önce annemin pazar alışverişini yapıp aldıklarımın eve teslimatı gerçekleştirdim. Onları tam kahvaltı yaparlarken yakaladığım için de tabii ki eşlik de ettim :) Ablam çok daha iyi görünüyordu, öğrencilerinden gelen hediye çiçek ve üzerindeki sıcacık notla da morali daha yükselmiş halde bıraktım onları, içim rahat, kendi pazar alışverişimi yapıp eve geldim. Aldıklarımı yerleştirip kendime hızlıca bir kahve yaptım ve fakülte toplantısı için tam vaktinde bilgisayarın başına oturdum. 1 saat sürer  denilen toplantı 2.5 saatte bittiğinde ise bayılmak üzereydim! 

Neyse ki toplantının bitişi ile akşamki kına gecesi ve cumartesi günkü düğün için A. ve E.'nin Ankara'dan gelişi hemen hemen aynı saate denk geldi de havam değişiverdi :)   Bu kına-düğün organizasyonları ailemizin iki üniversitelisinin tam final sınavı haftasına denk geldiğinden , onlar akılları İstanbul'da kalarak Ankara'daydılar ama E.ciğim liseli olmasından yararlanarak gelebildi neyse ki. Yolculuk etmek en sevdiği şey zaten, bir de yeni evi pek merak ediyordu. Keyfi yerindeydi o yüzden. Özlemişim kuzuyu. Akşam biz kına gecesindeyken erkekler de kendi başlarına takılıp evde yiyip içtiler. İtiraf etmeliyim ki ben de akşam evde onlarla kalsaydım daha çok eğlenirdim :) Müthiş yüksek bir tonda çalınan bir müzik eşliğinde enteresan bir organizasyondu bu kına daveti. Hiç bana göre değil o net! Tüm gece "inşallah bizim çocuklar ileride böyle organizasyonlar istemezler" diye dua ettim itiraf etmeliyim ki :) "Bride to be" balonları ile "yüksek yüksek tepelere" türküsü eşliğinde yakılan kına, Fransızca şarkılar eşliğinde yapılan enteresan danslarla, halaylar aynı ortamda bir tür kültür karmasıydı ve doğallıktan uzak, bir organizasyon şirketinin "aman bunu da yapalım eksik kalmasın" mantığı ile düzenlenmişti gece sanki. Bu yüzden de bana göre değildi pek itiraf etmeliyim ki. Ama gelin kızımız pek mutlu görünüyordu ki asıl önemli olan bu diyerek  onun mutluluğuna ortak olmaya çalıştım elimden geldiğince :)

Cuma günü önce E.Bey'e düğünde giymesi için takım elbise aldık. Ne çok büyüdü yahu dedim durdum tüm gün. Hayatıma girdiğinde minnacık, zorlu bir ufaklıktı. Şimdiki haline bakınca inanamıyorum gerçekten geçirdiği değişime. Sonrasında bana her sabah uyandığımda "ben burada duruyorum, unutma, yoksa burnundan getiririm yine" diye hatırlatmalar yapan bel fıtığımın sözünü dinleyip pilatese gittim. Ardından da yine abilerin evine gidip düğün için gelen akrabalarla birlikte zaman geçirdik. Böyle nişan düğün organizasyonlarını en çok gurbetteki akrabaları bir araya getirdiği için severim zaten :)

Cumartesi günü ise, sabah kısa bir anne-abla ziyareti yapıp (ablam 2.kemoterapinin sıkıntılarını büyük ölçüde atlattı şükür) kız evinin telaşına ortak olmak için öğleden sonra erkenden giyinip kuşanıp çıktık evden. Sonrası bolca fotoğraf çekimi, mutluluğa eşlik eden "dedesi de görseydi keşke" hüznü, erkek tarafının gelişi, apartman kapısı önünde yapılan şenlikli bir gelin karşılama töreni ve akşam açık havadaki nikah-düğün organizasyonu ile geçti. Bana bu kadar faaliyet fazla ve gösterişli gelse de, aslolan evlenecek olanların isteği diyerek ve akşam üzerimdeki cekete ve şala rağmen üşüyerek tamamladım düğünü ! Gecenin en güzel kısmı damat beyin 3 aydır özel ders alarak yaptığı zeybek şovdu ve bence çok iyiydi :) Hep mutlu olsunlar dilerim. 

Bugün ise kahvaltı sonrası Ankara yolcularını uğurlayıp, evi toparladım ve bir iki fasıl çamaşır yıkadım. Ardından da önce ablamı merak edip gelen teyzemleri, sonra da ablamı-annemi ziyaret edip A.ve E.'nin gidişi ile boşalan / sessizleşen evime döndüm.

Günün hatta haftanın şiiri Turgut Uyar'dan olsun o halde, hep sonsuz aşkla güzelleşsin ömürler diye. 

üç kere üç dokuz eder
bilirsin

birin karesi birdir
kare kökü de
bilirsin
'mutlu aşk yoktur'
bilirsin

ama baharda ya da dışarda
sonsuz göğün altında
aşkın aşkla çarpımı
nedendir bilinmez
garip bir biçimde
hep sonsuzdur

Ortadaki çiçek E.ve A.'in düğüne katılan misafirlere hediyesi. Mutfağımda yerini buldu hemen. Ben bundan sonra bu güzelliği E.ciğim diye selamlar, severim artık :)