Taşındığımız ev de tıpkı yıkılacak evimiz gibi eski bir apartman dairesi olduğundan tesisatla ilgili ara sıra problemler çıkabiliyor anladığım kadarıyla. Neyse ki apartmandaki tamirat işleriyle uğraşan süper bir tesisatçı var da anında müdahale ediyor. Dün de bizim banyodan kaçak olduğu anlaşılınca ve tesisatçımız "banyo ve tuvaleti kullanmayın, yarın hallederim" deyince öğlen bohçamı alıp anneme yollandım, birlikte yemek yedik, televizyon izledik, akşam da küçük odadaki yatağımda yattım. Çok iyi geldi bana bu bir gecelik mola. Sanki üniversite dönemindeyim de babam da iş gezisinde ve ablam Mardin'deyken annemle evdeyiz gibi bir his geldi içime. Huzur içinde uyudum (hakkımı yemeyeyim, genelde yastığı görünce uykuya dalar ve huzurlu uyurum zaten ama bu bir başka huzurdu). Sabah da erken olmasına rağmen annem uyanıp bana sabah çayımda eşlik etti, okula giderken beni geçirdi, dua okudu peşim sıra, duydum. Uzuuuun zamandır kimse beni geçirmemişti işe giderken, bu da "üniversite yılları" hayalimi pekiştirdi, gerçekten mutlu çıktım yola :)
(Bu paragrafı yazdım ve E.hanımcığımdan whatsapp mesajı geldi "Dün gece rüyamda seninle üniversitedeyiz" diye başlayan...Aramızdaki telepatiye 1001.kez şaşırıp sevindim :) )
Bugün biri 1. sınıf , diğeri 4. sınıflara olmak üzere iki dersimi verdim, arada gelen bitirme öğrencilerimle konuştum derken gün bitiverdi. Bu arada sevdiceğim de Ankara'ya kitaplarımızın ve kütüphanemizin ulaştığı haberini verdi. Bu hafta sonu bir yerleştirme mesaisi de lojmanda beni bekliyor netekim :)
Akşamına çay eşliğinde Leyla ile Mecnun'dan bir doz aldım ve kendime geldim. Hayat normale döndü sanırım (normal derken, anormal salgın zamanlarının normali tabii!)
Bugünün şiiri Rüştü Onur'dan olsun o halde:
Benden zarar gelmezKovanındaki arıya
Yuvasındaki kuşa;
Ben kendi halimde yaşarım
Şapkamın altında.
Sebepsiz gülüşüm caddelerde
Memnuniyetimden;
Ve bu çılgınlık delicesine
İçimden geliyor.
Dilsiz değilim susamam
Öyle ölüler gibi
Bu güzel dünya ortasında.
Deniz gören okul manzaraları ne güzeldir. Bizim okul da müzenin arkasında, deniz gören bir konumdaydı. Çoğu zaman derse dalar, manzarayı, denizi falan unutur, sonra bir an gözüm pencereye erişince sanki ilk kez görüyormuş gibi şaşkın bakakalırdım :)Aslında Ticaret Lisesi de, Otelcilik de Antalya'nın en güzel yerinde yer alıyor, korkum yıkıp yerine AVM, otel vs bir şey yapmaları. Bir ara müzeyi taşımaya kalkmıştı bundan önceki başkan, o güzelim müzeyi, binası, bahçesi ayrı güzel müzeyi. Neyse ki yapamadı.
YanıtlaSilKitaplık yerleştirmek yorucu olsa da keyiflidir, kolay gelsin diyorum. Belki seneye yazın pandemi sakinler, benim dizler de kıvama gelirse Ankara buluşmaları yaparız. Çok sevgiler...
ben okuduğum ve çalıştığım okullar konusunda hep şanslı oldum. son örnek de bunun göstergesi oldu sevgili öğretmenim :)
Silkitaplık yerleştirme işini ben de çok seviyorum, kendi içinde yayınevi-yazar sınıflamalarım falan vardır, gözümde hiç büyümüyor bu yüzden.
Leyla ile Mecnun yeniden başlayacak dendiğinde biraz hmmmm, demiştim, ama senaristin başarısı işte, hiç yadırgamadan hop dalıverdim içine. Hop mu dalıverdim içine?
YanıtlaSilTesisat sorunu en korktuğum şey, çünkü çoğu zaman sadece seni değil aşağıdaki komşuyu da etkilyor ve komşunun kim olduğu çok mühim :P bazısı seni çirkef olmaya itebiliyor ve onları sevmiyoruz. Kolay gelsin kuzum.
ya ben de aynı hislerle başladım seyretmeye ve ne iyi yapmışlar da yeniden başlamışlar di mi? leyla ile mecnun candır :)
Silusta işi benim de kabusumdur ama bu evde dedim ya, çok müthiş bir tesisat ustası var. her eve lazım biri :) bir de bu seni çirkef olmaya itebilen komşu olayı var ya, onunla ilgili bir anne anısı var bende ama burada anlatamam, kokoreççide unutturma bana :)
tamam :)
SilBen de dinleyebilir miyim o anıyı lütfen? :))
SilManzaranız nefis, kesin ve net. :)
Nilüfer sizin için söylüyor sevgili ekmekçikız: "yok sensiz olmaz" :)
Sil