1.Eylül / Çarşamba

Vay be, resmen sonbahara girdik bugün ve ben hâlâ Dikili'deyim, inanılmaz! Bu sene iş değişikliği nedeniyle "yaz tatili yapıp yapamayacağım belirsiz" diyordum soranlara (gerçi pek de dert ettiğim söylenemezdi bu belirsizliği, zira uzunca bir zaman önce hayat bana planlara çok da takılıp kalmamam gerektiğini hatta henüz gerçekleşmeyen şeyler için dertlenmemem gerektiğini öğretmişti sağolsun :P) ama salgın döneminde bu belirsizlik lehime işledi ve sanırım yazlığı aldığımızdan bu yana en uzun süre ile burada kalmış oldum! Evet yazlıkta olmak bir otel tatiliyle kıyaslanabilecek bir şey değil pek (temizlik, çamaşır, yemek işleri aynen sürüyor çünkü), evet ben her gün olmasa da gün aşırı mutlaka çalıştım (uzaktan da olsa toplantılar, makale ve ders hazırlıkları sürdü çünkü) ama yine de hamakta keyif yaptım, bisiklete bindim, denize girdim ve en önemlisi A.ciğimle birlikte aynı mekanda olmanın güzelliğini yaşadım. Daha ne olsun :)

Bu bir haftadır kayda değer ne oldu derseniz:

• Cumartesi günü çocuklar anneleriyle Ankara'ya döndüler. O.ciğim de babasıyla İstanbul'da zaten. Hayata çocuksuz modda devam ediyoruz o gün bu gündür...
• Pazar günü ablamın iki sinovac sonrası biontech aşı günüydü. Bergama'ya gidip onu yaptırdık birlikte. Sonrasında o günü onlarla geçirdim zira sinüzit nedeniyle kullandığı burun fısfısı sabah baya bir kanamaya neden olmuş. Bu ara o kadar düşük ki bağışıklığı, her ilacın ne yan etkisi varsa çıkıyor Ş'da, sinir bozucu tabii :( Neyse ki günü düzgün kapattık sonrasında...
• Dün öğleden sonra da İzmir'e canım N.hocama gittik. E.abi ile birlikte yine muhteşem bir sofrada ağırladılar A.ciğimle beni. İnsanın lisede "matematik öğretmeni olacağım" diye tutturacak kadar hayran olduğu öğretmeni ile dost olması paha biçilemez doğrusu. Karavanla Balkan turu hayalimiz üzerinde konuştuk, Türkiye'yi kurtardık, ilişkiler üzerinde kafa yorduk derken yine çok güzel ve keyifli bir akşam geçirdik. 

Bugün Dünya Barış günü. Ne özel, ne güzel bir gün. "O gün gelsin neşemiz tazelensin de gör / Dünyayı hele sen bir barış olsun da gör" diyen Melih Cevdet Anday'la bitireyim bugün yazıyı o halde :) 

Ağustosun son günü Ferhan Şensoy göçtü gitti dünyamızdan. Onu ilk seyredişimden bu yana 30 yıl geçmiş ama "aç parantez, kapa çok gereksiz üçüncü parantez" açıklamalarımda, "kel alaka" nidalarımda, "bugün evden çıkasım yok / caa cubbap cubbap cubap" diye söylenmelerimde yaşayacak benim için Ferhan Şensoy. "Çarşambayı sel aldı" türküsünü ne zaman dinlesem o gelecek aklıma ya da. Ve evet, Turgut Uyar için söylediğini onun için söyleyebiliriz bence de: "dediler ‘Ustan ölmüş’,

Çok komiksin Azrail, Ferhan Şensoy ölür mü?

(Bugün İnci Çayırlı da vefat etmiş... Ferhan Şensoy'un fotoğrafına onun güzelim sesinden bir şarkı giydirdim. Nurlarda yatsın hepsi)