Aylardan sonra ilk defa bir pazar günü okulla ilgili hiçbir şey yapmadım. Sabahtan annemlerle aheste kahvaltı yaptık. Ardından kahve ve helva keyfi. Ablam döktürmüştü yine!
Öğleden sonra ise oğlum odasında takılırken ben çay içtim, "Lupin"i izledim, bitirdim ve Milliyet Sanatımı okudum. 1989'dan beri sürekli aldığım tek dergidir Milliyet Sanat. Sadece 1992 yazında Yavuzer Çetinkaya vefat ettiğinde bir süre elime alamamış, sonra başlamıştım tekrar. Bir daha da hiç bırakmadım. Rutinlerim olmasını seviyorum, evet :)
Aylardan sonra iş yapmadan geçen ilk pazar günümün bir fotoğrafı olmasın mıydı yani :)
Milliyet Sanat'ı ben de çook uzun yıllar almış, okumuştum. :)
YanıtlaSilBeş altı senedir almıyorum. İnternetteki başka sanat mecralarından gündemi izlemeye çalışıyorum.
alışkanlıklarımdan kolay vazgeçemiyorum ben :)
Sil