Bugünümün odağında cuma-cumartesi vereceğim dersin ders notlarının güncellenmesi vardı genel olarak. Kaç yıldır veriyorum bu dersi ama yine de "hah oldu artık" diyemiyorum bir türlü. Sözel ağırlıklı dersler bende hep bu hissiyatı yaratıyor!
Öğleden sonra yürüyüş gibi çıkıp 1 durak ötedeki çiçekçiden sukulentler aldım ve eve gelip ne zamandır boş bir şekilde beni bekleyen seramik saksıya diktim. 4-5 yıl önce bir vesileyle ve çok güzel bir tasarımla donatılmış halde yollatmıştı bunu üniversite öğrenci işlerinden canım Y. Hanım, fakat okulda yaşatamadım ben onları. Tabii ki atmaya da kıyamadım, iyi ki de kıyamamışım. Bence gayet güzel oldu yeni hali de...
Akşam ise benim eski öğrencilerimden birinin Ercan Kesal ile yaptığı söyleşiye davetliydim. Kesal'i çok sevdiğimi bilen K., dün bana "hocam yarınki dersime Ercan Kesal konuk olacak zoom üzerinden, katılmak ister misiniz" diye mesaj atmıştı (mühendislik okuyup edebiyat alanında yolunu çizenlerden oldu kendisi). Ben de bu fırsatı kaçırmadım tabi. Gecemi güzelleştirdi Ercan Kesal ve sevgili K., sağolsunlar...
Ne güzel düzenlemişsin. Renklerin uyumu nefis olmuş, eline sağlık. :)
YanıtlaSilÇok güzel görünüyor resim gerçekten elinize sağlık...
YanıtlaSilsağolun şekerler :) bu romantik saksı boş duruyordu, değerlendireyim dedim, ben de çok sevdim :) taştan uğur böcekleri de artık bir teknede yaşayan üst kat komşumun marifeti :)
YanıtlaSil