16.Şubat/Salı

Dün çok dalga geçtik yağan karla ama bugün tam da A.'in Ankara'ya döneceği gün tüm gün yağınca içim şişti gerçekten. "Lojmana vardım" haberi alana dek içim huzursuz gezindim durdum evde. Nitekim Bolu'ya dek baya bir yağmış yolda ve trafik de yoğunmuş. Neyse, şükürler olsun ki hayırlısıyla vardı da rahatladım :)

Yemek sonrası M*met Ali A*abora'nın Galler'de çektiği dizi "Fflam"ın ilk bölümünü izledim.  Özlemişim onu tv'de izlemeyi...Oğluma hamileydim "Yılan Hikayesi" televizyonda oynarken. Dizinin popüler başrol oyuncusu olarak A*abora da gündemdeydi, verdiği röportajlarla. Hayat içindeki duruşunu, anne-babasıyla olan ilişkisini, entelektüel kimliğini çok beğenip "oğlum bu adama benzesin" diye dua ettim hamileliğim ve oğlumun bebekliği sırasında. Bu yüzden belki Ge*i direnişindeki duruşu hem gururlandırdı beni hem de o yüzden yaşadıkları yüreğimi dağladı. Annesinin "...onu evrenin çocuğu olarak büyütmeye çalıştım. O benim sadece oğlum değil, aynı zamanda çok saygı duyduğum, çok değer verdiğim, öğrettiklerimin belki 50 katını ondan öğrendiğim bir birey" diye yazdığı satırları gözyaşları içinde okuduğumu hatırlıyorum. Bir süredir eşi P*nar Ö*ün ile birlikte Galler'de yaşıyor, sosyal medyadan takip ediyorum her ikisini de. Bir dizi çevirdikleri haberini alıp da izlememek olmazdı. Bu akşam Fflam'ın 1.bölümünü seyrettim. Yakın bir arkadaşımı ya da oğlumu uzun bir süredir görmemişim de hasret gideriyormuş gibi "oy kuzum" diye diye izledim...Bazen hiç tanışmadığımız insanları da sevgimizle sarıp sarmalamak, koruyup kollamak isteriz ya öyle bir his içindeyim bu akşam.