Bugün evdeki çiçeklerimle uğraştım biraz. "Ne güzelsiniz kızlar, çok büyüdünüz" diye diye konuşarak onlarla, saksı dönüşümü yaptım. Toprakla, çiçekle uğraşmak hep çok iyi geliyor bana. Yine öyle oldu :)
Ortaokul-lisenin ilk 5 yılını KAL'da okudum ben. Çok eğlenceli bir sınıfım, şahane dostlarım oldu. Onlardan küçük bir ekiple zoom yaptık bu gece. Gıybetin dibine vurduk. Çok güzeldi vallahi. Özlemişim hepsini...
Şanslı bir insan olduğumu düşünmüşümdür hep. Bunun en önemli göstergesi de KAL'dan sonra lisenin son iki yılı BAL'a nakil olup orada da canımın içi kardeşlerimi bulmamdır. Bir de unutulmaz bir matematik öğretmenim oldu benim BAL'da. Çok uzun zamandır öğretmenden çok ve öğretmenim olmasının yanı sıra dostum da. Bugün yine whatsapp'ten N.Öğretmenim ile yazıştık. Birbirimize "umudu kesme yurdundan" dedik. Ben ona son günlerde bana iyi gelen şarkılardan yolladım bir iki tane. O bana şarkıları dinlerken bahçesinden topladığı çiçeklerin fotoğrafını yolladı. İyiyiz çok şükür :)
Arada sırada bizim evde şöyle konuşmalar oluyordu:
YanıtlaSil-Ah canım ne güzel olmuşsun sen!
-Kime diyor?
-Yok yok bize demedi, bitkileriyle konuşuyor.
Şimdilerde küçük hanım ve küçük bey kendi bitkileri için bana akıl danışmaya başladılar.
Hayat işte! :))
duyuyorlar bizi de mi ekmekçim ? :)
Sil